E diela e gjashtë e Mateut: Mateu 9:1-8përkthyer

Pjesa ungjillore e lexuar në Liturgjinë Hyjnore të Dielën e Gjashtë të Mateut zbulon se Krishti nuk vjen thjesht për të lehtësuar vuajtjet njerëzore, por për të shëruar thelbin e ekzistencës njerëzore. Paralitiku nuk vjen vetë; të tjerët e sjellin "në një shtrat". Kjo skenë tregon se besimi nuk është një ngjarje e izoluar individuale, por një përvojë kishtare. Shërimi i personit njerëzor është i lidhur me dashurinë, ndërmjetësimin dhe mbështetjen e komunitetit. Krishti, “duke parë besimin e tyre”, i drejtohet të vuajturit dhe i ofron së pari jo shërimin trupor, por faljen: “Mëkatet e tua të janë falur”.

Veprimi i parë i Zotit është të zbulojë se mëkati është rrënja e çdo copëtimi njerëzor. Paraliza e trupit bëhet një imazh i paralizës së shpirtit, i paaftësisë së njerëzimit për të lëvizur drejt Zotit dhe drejt vëllait. Për këtë arsye, Krishti nuk e kufizon Veten në një shërim të jashtëm, por prek shkakun shpirtëror të sëmundjes. Falja vjen përpara rivendosjes trupore, sepse qëllimi i shpëtimit nuk është thjesht që qeniet njerëzore të jetojnë më mirë në këtë botë të tanishme, por që ata të mund të rikthehen në bashkësi me Perëndinë.

Reagimi i skribëve zbulon ashpërsinë e një…