Bekuar qofshin ato antiminet. Në Loznicë, tani shërbehet me të, dhe Ștefani pyeti se kush e qepi - edhe unë u habita, ndoshta ndonjë motër nga kisha atje. Zoti e dhëntë që të shërbejë paqësisht dhe gjatë.
Më vjen mirë të shoh që në Loznytsia po inaugurohen mina të reja kundër minave. Ștefan është një shenjë e mirë dhe është zemra e Liturgjisë, pa të nuk mund të bëhet. Le të shërbejë gjatë dhe në paqe, siç thotë Trajçe.
Po edhe une kam menduar se kush i qep antiminat, ndoshta ndonje gjyshe nga Loznica qe di te punoje akoma me gjilpere si dikur. Tani që shërbehet me të, le ta ruajnë mirë dhe le t'u sjellë paqe në kishë. I bekuar qoftë ai.
Po Petre, m'u kujtua edhe një gjyshe nga famullia jonë që qepte vite më parë, duart e saj ishin nyje fare nga artriti, e megjithatë e ktheu gjilpërën si asgjë. Të kujdesen mirë për antiminat në Loznicë, të shërbejë për paqe dhe shëndet të gjithë atyre që do të marrin kungim. E bekuar është puna.
Po, keni të drejtë, Liturgjia nuk mund të shërbehet pa antimis. Atë nga Loznica e kanë qepur murgeshat e manastirit të Vraçevshnicës, kurse shenjtërimi tani është bërë me rastin e shenjtorit të kishës famullitare. A e dini nëse kanë qepur kohët e fundit?
