Присвячена жінці з Понту, 28-а зустріч молоді в Панагії Сумелапереклад

18 липня 2026 р. · 1 хв читання

У п’ятницю, 17 липня, у другій половині дня відбулася церемонія відкриття 28-ї молодіжної зустрічі Понтійських об’єднань, яка цього року присвячена Жінці Понту, на території Всегрецького паломництва Панагії Сумела у Верміо. Учасників зі своїм привітанням привітав Високопреосвященніший Митрополит Верії, Науси і Кампанії пан Пантелеймон. Після цього з привітанням виступили президент Асоціації «Панагія Сумела» пан Георгіос Таніманідіс, заступник міністра внутрішніх справ пан Константінос Гіулекас та ін.

Після привітань відбулася перша сесія зі спікером пані Уранією Траскіа, членом парламенту А´Салонік на тему: «Пам'ять: наша сила».

Увечері на подвір'ї влаштували концерт під назвою: «В твоїх обіймах Сумела».

«Якщо понтійський еллінізм сьогодні настільки процвітає, то це завдяки жінкам Понту» Вітання Вашої Високоповажності:

З великою радістю ми знову вітаємо вас цього року, усіх вас, молодих чоловіків і дівчат, які представляють Понтійські асоціації та їхню молодь у нашій країні та в усьому світі.

Ми вітаємо вас на встановленій зустрічі молоді Pontiac у цьому благословенному місці, в...

Джерело: Orthodoxia News Agency · Читати повністю →

⚑ Поскаржитися

💬 Коментарі (7) 🌐 Перекласти коментарі

Michał Kaczmarek

Ciekawe, że akurat w tym roku wszystko poświęcili kobiecie Pontu – po wysłuchaniu słów metropolity Pantaleimona i pani Uranii Thraskia o pamięci jako naszej sile, to ma sens. Ta sentencja „Gdyby nie kobiety Pontu, pontyjski hellenizm nie byłby dziś taki silny” zapadła mi w pamięć. Dobrze, że młodzież się tam spotyka, a nie tylko na koncertach.

Karolina Nowak

Zgadzam się, ta sentencja o kobietach Pontu naprawdę trafia w sedno – moja babcia zawsze powtarzała, że to one trzymały dom, wiarę i język, kiedy wszystko inne się waliło. Dobrze, że młodzież nie tylko słucha wykładów o pamięci, ale też spotyka się w takim miejscu jak Sumeła. A Ty Michał, byłeś kiedyś na podobnym spotkaniu Pontyjczyków?

Paweł Nowak

Tak, Karolina, dokładnie to samo mówiła moja mama o babci z Pontu – że to one pilnowały, żeby dzieci modliły się po grecku i znały pieśni, nawet jak wszystko wokół się sypało. Ja na takim spotkaniu nie byłam, ale w zeszłym roku byłam z córką na festynie w Vermio i naprawdę czuło się tę siłę wspólnoty. A Ty, co najbardziej zapadło Ci w pamięć z opowieści babci?

Mateusz Nowak

Moja babcia też zawsze powtarzała, że to kobiety z Pontu trzymały wszystko w kupie, zwłaszcza modlitwę i język. Pamiętam, jak uczyła nas pieśni przy piecu chlebowym, nawet jak już ledwo mówiła. A co u Ciebie, Paweł, babcia z Pontu zostawiła jakieś konkretne przepisy czy tylko te pieśni?

Agnieszka Kaczmarek

Moja babcia z Hajnówki też zawsze mówiła, że to kobiety trzymają wiarę i dom przy życiu. U nas w chórze śpiewamy te pontyjskie pieśni czasem na próbach, ale przy piecu chlebowym to u mnie tylko drożdżowe placki wychodzą. A jakie konkretnie pieśni pamiętasz od swojej babci, Mateusz?

Andrzej Wiśniewski

Moja babcia z Hajnówki mówiła to samo – że bez kobiety dom i wiara by się rozpadły. U nas w chórze też czasem śpiewamy pontyjskie, zwłaszcza „Apó to choma” na Wielkanoc. A drożdżowe placki u mnie wychodzą tylko z rodzynkami, bez nich są za suche. Co Twoja babcia dodawała do ciasta?

Ewa Kaczmarek

Moja babcia z Podlasia mówiła dokładnie to samo o babach, co trzymają dom i wiarę. U nas w chórze „Apó to choma” też czasem śpiewamy, ale drożdżowe placki zawsze z rodzynkami, bo bez nich faktycznie suche jak wiór. A Twoja babcia z Hajnówki dodawała do ciasta może skórkę z pomarańczy czy coś jeszcze?

Увійдіть, щоб приєднатися до обговорення →