Chrześcijanin jako normalny człowiektłumaczenie

Błogosławieństwo informacji, w jakiejkolwiek formie, spowodowało w dzisiejszych czasach także wymianę opinii i teorii, w związku z czym najczęściej powstają pytania takie jak: Co jest dobre, a co złe? Co jest rozsądne, a co nierozsądne? Co jest normalne, a co nienaturalne?

Przez ks. Andreasa Agathokleousa

Antoni Wielki mówił, że „nadejdzie czas, kiedy ludzie będą szaleni i gdy tylko zobaczą kogoś zdrowego na umyśle, zaatakują go, mówiąc: «jesteś szalony», bo nie będzie taki jak oni”[1]. Czy żyjemy w tym wieku, w którym panuje tak wiele zamieszania?

Przekonanie, że „prawda jest w każdym i dlatego może wiązać tylko tego, kto ją wyraża”, prowadzi do uznania, że ​​prawda jest subiektywna, a nie obiektywna.

Dla chrześcijanina Prawdą jest Osoba, Jezus Chrystus, który powiedział: „Ja jestem prawdą” (J 14,6) i dlatego poznanie Prawdy osiąga się w takim stopniu, w jakim się ją zna, czyli jest zjednoczonym ze swoim Panem. To zjednoczenie jako ontologiczne, a nie teoretyczne, jako realne, a nie psychologiczne czy wyobrażone, prowadzi do normalnego życia. Chrystus jako doskonały człowiek jest jedynym normalnym człowiekiem.

Jeśli…