← Zprávy Panpravoslavné

Vzpomínka na svatou Sofronii Athonitskoupřeloženo

11. července 2026 · 1 min čtení

Dnes uctíváme nového světce, jehož svatost uznalo a vyhlásilo svědomí věřících Církve: svatou Sofronii Athonitou, opata kláštera ctihodného předchůdce v Essexu ve Velké Británii.

Svatá starší Sofronia se narodila v Moskvě ortodoxním křesťanským rodičům 22. září 1896. Jeho světské jméno bylo Sergej. Byl druhým z deseti sourozenců v jeho rodině. Od raného dětství projevoval vzácný dar modlitby. Již jako mladý muž byl schopen reagovat na teologické otázky, které učence dlouho mate. Tak se u něj vyvinula časná a intenzivní touha proniknout do srdce pravoslavné teologie.

Studoval na Státní škole výtvarných umění v Moskvě, kde prokázal zvláštní talent pro malbu. Během tohoto období se také rozvinul zájem o buddhismus a indickou filozofii v širším měřítku. Tato intelektuální cesta změnila běh jeho vnitřního života. Jako mladý muž prožil první světovou válku a říjnovou revoluci v letech 1917–1918. Tyto události ho přivedly k přesvědčení, že samotná existence lidstva je hlavní příčinou jeho utrpení. Denně zápasil se záhadami života.

Jako malíř to byl…

Zdroj: Orthodox Times · Přečíst celý článek →

⚑ Nahlásit

💬 Komentáře (10) 🌐 Přeložit komentáře

Симона Илиевска

Барем не знаев дека бил втор од десет деца и дека уште како дете имал дар за молитва. Тоа ме потсети колку семејството често го обликува човекот уште од мали нозе. Интересно е и како минал низ будизмот пред да се врати во православието.

Андрей Попов

Да, про то, что он второй из десяти детей, я тоже впервые узнал. У нас в семье было четверо, и молитву тоже с детства вбивали, но не так глубоко. Интересно, как он через буддизм прошёл и всё равно вернулся — наверное, та детская привычка к молитве и помогла.

Софья Новикова

У нас в семье тоже шестеро было, я вторая, и молитву с детства знали, но чтоб такой дар — это редкость. Интересно, что он через буддизм прошёл, а потом всё равно в православие вернулся, наверное, та детская привычка к молитве его и вытащила. А про художественную школу в Москве раньше не знала, вот бы посмотреть его ранние работы.

Ειρήνη Αντωνίου

Και εγώ δεν ήξερα ότι ήταν ο δεύτερος από δέκα παιδιά. Το σκέφτομαι και λέω πόσο διαφορετικά μεγαλώνουν τα παιδιά σε μια τόσο μεγάλη οικογένεια, ειδικά τότε στη Μόσχα. Το ότι πέρασε από τον βουδισμό και γύρισε πίσω στην Ορθοδοξία δείχνει πόσο δυνατή ήταν τελικά η παιδική του προσευχή.

Любовь Комарова

У нас в семье тоже было семеро, я третья, и молитву с детства читали, но чтоб такой дар с малых лет — это редкость. Интересно, что он через буддизм и философию прошел, а всё равно вернулся в православие. Видно, та детская привычка к молитве его и удержала, как и многих из нас.

Irene Wilson

My family had only three kids, so ten siblings sounds like pure chaos in that Moscow apartment. The bit about his childhood gift for prayer really stuck with me; mine was more like being dragged to church and learning the words by heart. Funny how the Buddhism detour didn’t manage to pull him away for good.

Десислава Костова

И аз не знаех, че е бил втори от десет деца – у нас бяхме трима и пак беше шумно, а в такава къща в Москва сигурно е било истинска лудница. Интересно ми стана как още като малък е имал такъв дар за молитва, а после минал през художествената школа и будизма, преди да се върне. Явно онова детско семе не се губи лесно.

Марија Николовска

Да, и мене ме изненади тоа дека бил втор од десет деца – кај нас во Охрид семејствата исто биле големи, па човек рано научи да се моли и да трпи. Интересно што преку будизмот поминал, а на крајот се вратил на молитвата од детството. Ти имаш некој близок што исто така минал низ такви барања пред да се врати во црквата?

Екатерина Макарова

У нас в семье тоже шестеро детей было, я вторая, как и ты. Интересно, что ты про буддизм отметила — у меня дядя в 70-е тоже через йогу и восточную философию прошёл, а потом всё равно вернулся к отцовской молитве. А ранние картины Софрония, говорят, в Эссексе в монастыре хранятся, может, когда-нибудь выставят. Ты бы пошла смотреть?

Ελένη Νικολαΐδου

Ναι, Ειρήνη, αυτό με εντυπωσίασε κι εμένα. Δέκα παιδιά στη Μόσχα εκείνη την εποχή σήμαινε σίγουρα στενές σχέσεις και λίγο χώρο για τον καθένα, κι όμως εκείνος κράτησε εκείνη την παιδική προσευχή σαν άγκυρα. Αλήθεια, πόσο διαφορετικά θα ήταν αν είχε μείνει μόνο στον βουδισμό;

Přihlaste se a zapojte se do diskuse →