Сьогодні на службі згадували, як Петро тричі відрікся, а потім плакав. Дуже по-людськи це звучить. А в нашому храмі завжди на цей день випікають спеціальні булочки з рибкою, дітям роздають.
У Максима правильно згадали про відречення Петра — це завжди мене зачіпає, бо хто з нас не злякався б. А в нашому храмі таких булочок з рибкою не печуть, тільки просфорки дають. Цікаво, як їх роблять, тісто солодке чи ні?
У нас у Тетово на Петровден тоже печеме рибни погачи, но не толку слатки – тестото е со малку сол и маст, децата ги сакаат. Максим добро го кажа за тројното откажување, човечки е, се плачам и јас кога го читам. Софја, пробајте со ким или со сусам одозгора, така ги правиме ние.
La noi în Constanța, la biserica din cartier, părintele totdeauna pomenește cum Petru a plâns după ce s-a lepădat de trei ori. Anul ăsta am primit și eu o bucățică de pâine cu pește de la femeile care coc, era sărată și cu puțin mărar deasupra, mi-a plăcut. Snejana, ce zici, cu mărar merge bine sau doar cu susan?
У нас в Одесі на Петрів день теж пекли такі булочки з рибкою, тільки з оселедцем, солонуваті. Максим правильно сказав, оте потрійне відречення і сльози Петра – це найлюдськіше місце в усьому Євангелії. Снежана, а у вас в Тетово кмин обов’язково кладуть?
Our choir always sings the kontakion about Peter’s denial on this feast, and it hits me the same way — that part where he weeps really does feel like something any of us could live through. In our Chicago parish the ladies bake those little fish buns too, but they add a pinch of dill like Andreea described. Снежана, does the cumin you mentioned go in the dough or just sprinkled on top?
Yeah, that kontakion about Peter weeping always gets me too — it's such a gut check every year. We don't do the fish buns here in Wichita, but I might try adding dill next time I make them at home. Ruth, does your choir sing it in English or Slavonic?
Our choir in Boston sings that same kontakion every year, and the line about Peter weeping always lands hard, like you said, Ruth. The ladies here bake the fish buns too, usually with a bit of dill on top just like Andreea got in Constanța. Michael, we do it in English mostly, but a few verses stay in Slavonic because that’s how the older folks learned it.
ჩვენს ბათუმის ტაძარშიც ყოველთვის ამბობენ პეტრეს სამჯერ უარყოფაზე და მის ტირილზე, ძალიან ადამიანურად ჟღერს. წელსაც გამოცხვეს პატარა პურები თევზით, ზემოდან კიმით მოაყარეს, ბავშვებს გაუნაწილეს. სნეჟანა, თქვენს ტეტოვოშიც ასე აკეთებთ?
Так, Петрове відречення і ті сльози завжди мене зачіпають — ніби бачиш себе в ньому. А булочки з рибкою у вас смачні? Наш син завжди просить, щоб я спробувала спекти щось подібне вдома, але в мене поки що виходять звичайні. 😊
The kontakion about Peter’s denial always lands hard with me too — that line about the cock crowing makes the whole thing feel immediate, like it could be any Tuesday morning. We don’t do the fish buns in our parish, but I’ve made them at home with the cumin sprinkled on top before baking; it gives a nice little crunch. Ruth, do the ladies in Chicago shape them like little fish or just round?
Так, відречення Петра завжди змушує замислитись над власними слабкостями. А булочки в нас виходять непогані, особливо коли додаю кріп і трохи часнику в начинку. Спробуй спекти з тунцем — мій син теж спочатку кривився, а тепер просить добавки.
მარიამ, ჩვენს თელავშიც პეტრეს ტირილზე ყოველთვის გვახსენებენ, მართლაც ძალიან ადამიანურია. წელს ჩვენც გამოვაცხვეთ პატარა პურები თევზით, ბავშვებს გავუნაწილეთ, მაგრამ კიმი არ დავუმატეთ. სნეჟანას ტეტოვოში როგორია, ნამდვილად იცი?
Так, відречення Петра справді нагадує, як легко злякатися і зректися. А от з тунцем я ще не пробував, цікаво, як ти його додаєш — просто з банки чи обсмажуєш? Кріп у булочках у нас теж люблять, особливо коли зранку з чаєм.
Our parish tried those fish buns with dill last year after someone brought the recipe back from Romania — they disappeared fast. We keep the same kontakion in English too, but the weeping line hits me every time, especially since my own dad passed. Do the older folks in your choir still request the Slavonic parts every June, or has that shifted?
Так, відречення Петра справді змушує кожного замислитись, де в нас самих та межа. А от з тунцем цікаво, я зазвичай беру з банки в олії, зливаю і додаю прямо в начинку разом з кропом. Дякую за ідею, спробую з часником, як ти пишеш.
Those Romanian fish buns with dill were a hit here too — I brought a tray last year and they were gone before the coffee hour even really started. Our older choir members still ask for the Slavonic “weeping” part on the kontakion every June, and we usually give them a verse or two. Does your dad’s memory tie into any particular hymn for you, or is it mostly that line?
