Δανεική ακτινοβολίαμετάφραση

Μάξιμος Παφίλης, Επίσκοπος Μελιτηνής (μετάφραση από το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο)

Ομιλία επί του Ευαγγελίου κατά Ματθαίον 5:14-19

Στις κατακόμβες δεν υπήρχαν πολυέλαιοι. Μόνο μια λάμπα λαδιού, χωμένη σε μια κόγχη σκαμμένη στην τούφα, και τα πρόσωπα τριγύρω μυρίζουν υγρασία, ψωμί, θάνατο. Αυτό ήταν όλο. Κι όμως, κανείς δεν ξέρει πώς, εκείνο το αδύναμο φως ανέβηκε στην επιφάνεια της αυτοκρατορίας και τάραξε τον ύπνο της. Με πυρσούς το αναζήτησαν οι διώκτες, και δεν το βρήκαν, γιατί έκαιγε μέσα στους ανθρώπους. Τρεις αιώνες κράτησε αυτό το παράδοξο, χρόνια αίματος, και μετά όντως, κάτω από τα σανδάλια των ειδωλολατρών, χωρίς ναό, χωρίς τίτλο, μέσα στη γη ιδρύθηκε η Εκκλησία, όσο ποτέ άλλοτε.

Μετά, βγήκαμε από τις τρύπες. Ανοιγοκλείναμε τα μάτια μας στον ήλιο και το πρώτο πράγμα που σκεφτήκαμε ήταν να φτιάξουμε λαμπερούς ναούς και ψηφιδωτά και θόλους που συναγωνίζονταν με τον ουρανό, και δίπλα τους αυλές, αξιοπρέπειες, πρωτόκολλα. Αγκαλιαστήκαμε σφιχτά, φυσικά, σχεδόν θεϊκά, με δύναμη. Μας έντυσε μωβ, της δανείσαμε την ηρεμία. Σαν μεταξωτή κουβέρτα, βαριά, η βυζαντινή μεγαλοπρέπεια απλώθηκε στις χριστιανικές κοινότητες, ενώ από κάτω λειτουργούσε αθόρυβα η κοσμική δηλητηρίαση,…