Trzecia niedziela Mateusza: Mateusza 6:22–33tłumaczenie

Fragment Ew. Mateusza 6,22–33 stanowi część Kazania na Górze i ukazuje etos Królestwa Bożego. Chrystus nie tylko daje rady moralne, jak żyć spokojniej, ale objawia nowy sposób bycia, w którym osoba ludzka jest wezwana do całkowitego zwrócenia się ku Bogu i uwolnienia się od wewnętrznych podziałów, niewoli i niepokojów.

Na początku tego fragmentu „oko” zostało opisane jako „lampa ciała”. Oko nie odnosi się tutaj tylko do wzroku fizycznego, ale przede wszystkim do wewnętrznego widzenia duszy, do sposobu, w jaki człowiek widzi Boga, świat i bliźniego. Kiedy oko jest „pojedyncze” lub „zdrowe”, to znaczy czyste, całe, niepodzielne i wolne od oszustwa, wtedy cała osoba jest wypełniona światłem. Natomiast gdy jest to „zło” zaciemnione miłością własną, chciwością i namiętnościami, wówczas cała osoba pogrąża się w duchowej ciemności. Chrystus zatem kieruje naszą uwagę na wewnętrzny stan serca. Od tego momentu rozpocznie się albo oświecenie, albo upadek.

Następnie Pan oświadcza, że ​​„nikt nie może dwom panom służyć”. To zdanie ukazuje radykalną niezgodność Boga z „mamoną”, czyli bogactwem, gdy staje się ono przedmiotem zaufania, oddania i absolutności…