Szósta niedziela po Mateuszu: Mt. 9,1-8tłumaczenie

W czytaniu Ewangelii podczas Liturgii Świętej w Szóstą Niedzielę po Mateuszu odkrywamy, że Chrystus nie przychodzi tylko, by ulżyć cierpieniom ludzkim, ale by leczyć samą podstawę istnienia człowieka. Paralityk nie przychodzi sam, inni przynoszą go „na noszach”. Ten obraz pokazuje, że wiara nie jest izolowanym zdarzeniem jednostkowym, lecz doświadczeniem kościelnym. Leczenie osoby ludzkiej wiąże się z miłością, intercesją i wsparciem społeczności. Chrystus, „widząc ich wiary”, zwraca się do cierpiącego i oferuje mu najpierw nie leczenie ciała, ale przebaczenie: „Twoje grzechy są odpuszczone”.

Pierwszą czynnością Pana jest odkrycie, że grzech jest korzeniem każdego rozbicia ludzkiego. Paraliż ciała staje się obrazem paraliżu duszy, niezdolności ludzkości do poruszania się ku Bogu i ku bliźnemu. Dlatego Chrystus nie ogranicza się do zewnętrznego leczenia, ale dotyka duchowego źródła choroby. Przebaczenie przychodzi przed odzyskaniem zdrowia ciała, gdyż celem zbawienia nie jest tylko lepsze życie w tym świecie, ale odzyskanie komunii z Bogiem.

Reakcja pisarzy odsłania szorstkość...