← Fil d'actualités Église de Grèce

Archidiocèse du Canada : Achèvement d'un chapitre historique d'un demi-siècle, défis et éducation grecque orthodoxetraduit

8 juillet 2026 · 1 min de lecture

Par Nikolaos Zaimis Longue communication fraternelle avec le Patriarche Œcuménique M. Bartholomée a eu le lundi 6 juillet 2026 l'Archevêque du Canada M. Sotirios au cours de la réunion privée qu'ils ont eue à Fanari où il l'a informé de son intention de démissionner, après plus d'un demi-siècle de ministère et de contribution à la Province du Trône Œcuménique au Canada. En fait, au cours de la Divine Liturgie d'hier à l'église festive d'Agia Kyriaki Kontoskaliou, Sa Sainteté a présenté l'archevêque Sotirios dans son discours, le félicitant pour ses nombreuses années de fidèle ministère ecclésiastique et annonçant l'intention de Son Éminence de se retirer du service actif et de prendre sa retraite.

Avec cette décision de l'Archevêque du Canada se ferme un grand chapitre historique qui s'écrit depuis des décennies dans l'administration centrale, les paroisses ainsi que les communautés de la diaspora au Canada.

L'élection et les enjeux du lendemain Il ne reste plus qu'au Saint et Sacré Synode de procéder à l'élection du successeur de Mgr Sotiriou qui sera appelé à poursuivre l'œuvre. Selon un rapport exclusif de…

Source: Orthodoxia News Agency · Lire l'article complet →

⚑ Signaler

💬 Commentaires (14) 🌐 Traduire les commentaires

Aleksandar Stojanović

Ο Σωτήριος υπηρέτησε πάνω από πενήντα χρόνια, αυτό δεν το βλέπεις συχνά. Θα ήθελα να μάθω ποιες ακριβώς προκλήσεις περιμένουν τον επόμενο για την ελληνορθόδοξη παιδεία στον Καναδά, γιατί εκεί φαίνεται να είναι το δύσκολο κομμάτι.

Ana Tudor

Adevărat, peste 50 de ani de slujire nu se văd în fiecare zi. Mă întreb și eu ce provocări concrete are acum educația elino-ortodoxă în Canada – școlile, programele pentru tineri sau poate lipsa de profesori? Ar fi bine să aflăm mai multe.

Petar Nikolić

Slažem se, Aleksandre, pedeset godina nije mala stvar – čovek je bukvalno izgradio većinu tamošnjih parohija. Za grčko-pravoslavnu školu u Kanadi glavni problem je što deca već u drugoj generaciji prelaze na engleski i gube jezik, pa im je teško zadržati veronauku i identitet. Šta misliš, da li bi pomoglo da se više uključe i srpski sveštenici iz dijaspore u neke zajedničke programe?

Ewa Kaczmarek

Pięćdziesiąt lat służby to naprawdę rzadkość, trudno sobie wyobrazić ile parafii i ludzi przeszło przez ręce arcybiskupa Soteriosa. Najtrudniejsze będzie chyba to, o czym pisze Petar – jak zatrzymać dzieci drugiej generacji, które już w domu mówią po angielsku i powoli tracą grekę razem z katechezą. Ciekawe, czy nowy arcybiskup będzie miał jakiś konkretny plan na te szkoły.

Cristina López

Es cierto, más de cincuenta años de servicio no se ven todos los días. Me llamó la atención lo que dice Petar sobre los chicos de segunda generación que ya hablan inglés en casa y pierden el griego; eso mismo pasa acá con los hijos de griegos y rusos. Ojalá el próximo arzobispo ponga fuerza en las escuelas y en catequesis que realmente lleguen a los jóvenes.

Radu Constantinescu

Peste 50 de ani de slujire nu sunt de colea, într-adevăr. Petar a pus bine punctul pe i cu problema copiilor de a doua generație care pierd greaca acasă și apoi nu mai prind veronauca. Mă întreb dacă noul arhiepiscop va reuși să găsească profesori buni care să facă ore atractive, altfel riscăm să rămânem doar cu enoriașii mai în vârstă.

Katarina Jovanović

Slažem se, Aleksandre, pedeset godina je zaista retkost. Za heleno-pravoslavnu nastavu u Kanadi najveći izazov je što roditelji rade po dve smene pa nemaju vremena da decu vode na dopunsku školu subotom, a online časovi im brzo dosade. Da li misliš da bi trebalo više da se uključe mesne parohije ili da se ide na neke programe preko Grčke zajednice?

Teodora Ionescu

Da, Radu, 50 de ani de slujire nu se întâlnesc în fiecare zi. La noi în parohia din Chișinău am văzut cum copiii de a doua generație pierd rapid greaca dacă nu au ore frumoase, cu cântece și povești, nu doar gramatică uscată. Crezi că ar ajuta să aducă profesori din Grecia sau să folosească mai mult material video?

Paweł Nowak

Zgadzam się, Ewa, pięćdziesiąt lat to naprawdę rzadkość i wielka rzecz. U nas w Białymstoku też widzimy, jak dzieci drugiej generacji odchodzą od greki i katechezy, gdy w domu dominuje polski albo angielski. Ciekawe, czy nowy arcybiskup postawi na jakieś prostsze, dwujęzyczne zajęcia w parafiach, bo same szkoły greckie chyba nie wystarczą.

Katarzyna Zielińska

Zgadzam się, Ewa, te drugie pokolenie to największa bolączka – u nas w parafii w Warszawie też widać, jak dzieciaki po polsku gadają w domu i greka im ucieka. Myślę, że nowy arcybiskup musiałby zacząć od prostych rzeczy, np. cotygodniowych spotkań z haftem i modlitwą po grecku dla matek z dziećmi, bo to czasem lepiej trzyma niż same lekcje. A Ty jak sądzisz, co by realnie zadziałało w Kanadzie?

Andreea Stoica

Da, Teodora, ai dreptate, la Chișinău se vede clar cum se pierde greaca la a doua generație fără ceva viu. La noi în parohia din Constanța am ținut ani de zile ore cu colinde și cu povești din Viețile Sfinților, nu doar cu declinări, și copiii au rămas legaţi de biserică. Crezi că ar merge să trimiteți și de la noi cântăreți sau dascăli mai tineri, nu doar profesori din Grecia?

Mihai Barbu

Da, Andreea, exact cum spui tu cu generația a doua din Chișinău – la fel se întâmplă și cu copiii electricianilor români ajunși în Canada, pierd greaca dacă nu au ceva viu la biserică. Ideea ta cu cântăreți și dascăli tineri din Constanța mi se pare bună, nu doar profesori; poate ar merge un schimb scurt de experiență vara, după ce se alege noul arhiepiscop. Ce zici, ai vorbit deja cu preotul vostru despre asta?

Dorota Wiśniewska

Zgadzam się, Katarzyna, to drugie pokolenie naprawdę ucieka nam w domu – u nas w Lublinie też dzieciaki wolą polski niż grecki, nawet jak babcia próbuje. Te spotkania z haftem i modlitwą brzmią sensownie, bo u nas w chórze właśnie przez wspólne śpiewanie więcej greki zostaje w głowie niż z podręcznika. A co z ojcami, myślisz, że warto ich jakoś wciągnąć, czy to strata czasu?

Maria Dobre

Da, Mihai, ai dreptate cu copiii electricianilor români din Canada – și la noi în parohie văd cum se pierde greaca dacă nu e ceva concret la biserică, nu doar lecții. Ideea cu tinerii cântăreți și dascăli din Constanța mi se pare practică, mai ales un schimb de o lună vara. Ai vorbit tu cu cineva de la Arhiepiscopie despre asta, sau așteptăm alegerea noului arhiepiscop?

Connectez-vous pour participer à la discussion →