Тежка боляца. Отчаяние. Как да се справим?превод

Вопрос читацата:

Здраво сте.

Имам тежку болезнь, која ми дава да се встанувам од постели. Лекарствата и доступните лекови не помогнуваат, болността е неверзимна, а унината е глубока. Смислувам дека се обуза за семијата — нямам работа и не можам да ги помагам. Беше грешен човек, бивало одпаднал од Бог, но сега раскаиваам. Господ неодредено ми помогуваше и веднаш ми провели животот. Смислувам дека болезните ме отрезвила от грешките и помагнуваат да не се растопирам духовно. Сега разбираам неправилноста на прошлата моја животна линия и виждам во овој случај Божиот промысл, но физичките тежести сè пак не можам да ги перенесам. Лекарите ми отказуваат, средства се истривали. Страх од мисли за суицид — разбирам го како грех и вызов на Божиот милостив бран. Но постојаат повеќе миристики во болниците, а физичките и душевните муки сè пак стануваат нещо непереносливо. Молам се преку слезите, разбирајќи своето недостоинство, но чувам дека се забравена од Бог. Господ до момента не облегнува моите страдания. Терпевам со последни сили, но приходит мислење дека иначе нема друг изход. Се на граници.

Олга

Отговор свештеника:

Свештеник Виктор НИКИШОВ

Господ да благослови Вас!

Болезните, кои ви приковуваат кога се постели и убавуват вас од силите, се најгледна испитание. Не треба да мислите дека поради болезните сте обуза за семијата. В домот каде живеете со...