Десетта недела на Матеј: Матеј 17:14–23превод

Приказната опишана во евангелското читање за Десеттата недела по Матеј се случила веднаш по Преображението Христово. Господ слегува од гората Тавор, каде што се покажала Неговата слава, и наидува на човечко страдање: татко клекнува пред Него и се моли за своето дете. Оваа транзиција носи значајно теолошко значење. Славата Божја не останува оддалечена од човечката болка; се спушта во трагедија, конфузија, болест и демонско угнетување.

Таткото вели: „Господи, помилуј го син ми“. Тој не бара прво објаснување, туку милост. Овој крик ја сумира молитвата на Црквата. Човекот кој страда не секогаш има теолошки аргументи; сепак има потреба од Божјото сочувство. Клекнувањето на таткото открива понизност, но и доверба. Тој признава дека таму каде што човечката сила пропаѓа, Христос може да дејствува на спасоносен начин.

Учениците не можеле да го излечат детето. Овој факт не го намалува нивниот апостолски авторитет; туку открива дека службата во името на Бога не функционира механички. Не е доволна надворешната блискост со Христа, ниту пак поседувањето функција. Потребна е жива вера, внатрешна чистота и духовна дисциплина. За оваа…