Św. Jozaf z Biełgorodu: od kanonizacji do drugiego odkrycia. Część 12. Powrót sanktuarium: droga relikwii z Petersburga do Biełgorodutłumaczenie

Z błogosławieństwem Metropolity Jana Biełgorodskiego i Starego Oskola kończymy nasz cykl materiałów poświęconych historii kanonizacji, zaginięcia i drugiego odkrycia relikwii św. Jozafafa, biskupa Biełgorodu, opowieścią o powrocie niezniszczalnych relikwii Świętego do Ziemi Biełgorodskiej. Od tego wydarzenia naszą ziemię zaczęto nazywać Świętym Belogorye, a my, mieszkańcy Świętego Belogorye, wielokrotnie byliśmy świadkami niewidzialnego wstawiennictwa naszego Świętego i Cudotwórcy za nami. Święty Ojcze Joasafo, módl się za nami do Boga! W dniu 12 lipca 1991 roku, w dzień świętych najwyższych apostołów Piotra i Pawła, święte relikwie przybrano w pełne szaty biskupie i złożono w nowym grobowcu. W szatach brali udział Hegumen Jan (Popow), arcykapłani Oleg Kobets i Leonid Konstantinow. Wieczorem 13 lipca Sobór Przemienienia Pańskiego biciem dzwonów powitał patriarchę moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II, który przybył na uroczystość drugiego odkrycia relikwii św. Jozafata z Biełgorodu.

Razem z nim przybyli: metropolita petersburski i ładoski Jan, arcybiskupi kurski i białogorodski Juwenalij, Tambow i Miczurinski – Jewgienij, biskupi Uljanowska i Melekess – Proklus, Nowogród i Starorusski…