W „slavniku” stichera „na wierszu” ponownie stwierdza o Kleopatrze, że „ci niewierni krewni odnajdują się, dzięki modlitwom chwalebnego męczennika wybawieni są od smutku wiecznych mąk”. Daje to autorowi kanonu podstawę do modlitewnego wezwania: „Tak samo nasi rodzice i ich bliźni, z litością, troszczą się o wiarę i chrzest świętych, którzy są wyobcowani... aby prosić Chrystusa Boga, wołam, o ich przemianę i miłosierne wybawienie z nieskończonych ciemności” [7, s. 474, 475].
Stichera do Psalmu 50 zawiera prośbę: „...wybaw naszych niewiernych krewnych i przodków oraz wszystkich, za których się modlimy, od zaciekłej i gorzkiej tęsknoty” [7, s. 477].
W kanonie nabożeństwa temat modlitewnego wstawiennictwa do męczennika Huara za nieochrzczonych zostaje wzmocniony nie spotykanym w innych znanych tekstach kościelnych wezwaniem z tą samą prośbą do samej Matki Bożej, aby błagała wszystkich bez wyjątku zmarłych nieochrzczonych i heterodoksyjnych.
„Przez swoje gorące modlitwy wybaw naszych niewiernych i nieochrzczonych krewnych od srogich mąk... i obdarz ich wybawieniem oraz wielkim miłosierdziem” (Theotokos Sedalen, s. 479).
„...Wstawiaj się nieustannie o miłosierdzie dla Twojego miłosiernego Syna i Pani, aby zlitował się i przebaczył grzech heterodoksji wśród naszych zmarłych bliskich” (Pnp 9, s. 484).
Do modlitwy za niewiernych wzruszają się nie tylko Najświętsze Bogurodzice, ale także szeregi anielskie: „Wzrusz wraz z tobą oblicze świętych Mocy niebieskich do modlitwy, męczenniku, i dokonaj cudu... Za niewiernie zmarłego przodka i tych, którzy z nimi wspominani, daj przebaczenie i wielkie miłosierdzie od Pana” (Pnp 3, s. 478).
Kanon oferuje innych świętych jako sprzymierzeńców i pomocników męczennika Uara:
„Albowiem wysłuchałeś, Panie, świętych Twoich, aby zmiłować się nad zmarłymi niewiernymi, i jeszcze dzisiaj wzywamy Cię do modlitwy, abyś w ich prośbach okazał łaskę tym, którzy umarli heterodoksalnie” (Pnp 8, s. 483). Ta prośba jest godna uwagi, ponieważ zobowiązuje nie tylko męczennika z Uar, ale całą Radę świętych Bożych do proszenia o zbawienie nieochrzczonych: „Baranek Boży, który odkupił nas swoją najczystszą krwią, wysłuchał modlitwę Feklino i błogosławionego Grzegorza, wysłuchał modlitwę Metodego z wieloma i Makarym oraz dał radość i wybawienie złym wierzącym zmarłym, a Chryzostom za tych modlił się, pisał wzniesiony, przyjmował Dlatego też, Mistrzu, pamiętając o tych chwalebnych Uarach i ich modlitwach, przebacz i zmiłuj się” (Pnp 8, s. 483).
Biskup Atanazy (Sacharow) zauważył, że jest tu mowa o modlitwie św. Grzegorza Dwoesłowa za króla Trajana i modlitwie św. Metodego z Konstantynopola z Radą Ojców za króla Teofila - więc nie były to modlitwy „za pogan” czy „za heretyków”, ale „za króla”, zgodnie z apostolskim przykazaniem, aby modlić się za króla i za wszystkich u władzy. (1 Tym. 2:2). Modlitwy pozostałych świętych Bożych wymienionych w kanonie należą oczywiście do kategorii „prywatnych”, a nie „publicznych”.
Praktycznie wszystkie tropariony kanonu, a także Luminarz, zawierają tę samą prośbę „...o wiarę i chrzest za naszych bliskich, którzy zmarli, i za wszystkich... o przebaczenie i wielkie miłosierdzie” (Pnp 5, s. 481).
Nabożeństwo wieńczy stichera „na pochwałę”, w której refrenem są następujące wezwania:
„...Módlcie się o przebaczenie od tych, którzy zmarli heterodoksalnie” [7, s. 485].
„...Módlcie się do Niego, aby zesłał miłosierdzie tym, którzy umarli w niewierze” [7, s. 485].
Ostatnią pieczęcią „chwalebnej” stichery jest półstronicowy „slavnik”, zawierający w szczególności następujące wezwania: „…Wspomnijmy na naszych dziadków i pradziadków, o których z wielką łatwością wspominano, i tych, którzy z nimi byli czczeni, tych, którzy byli pogrzebani przeciwko Bogu, którzy zmarli bez chrztu. Za tych ludzi stań przed Chrystusem Bogiem... i staraj się prosić ich o wybawienie od wiecznych ciemności” [7, s. 486].
* * *