Глава 40
Tłumaczenie maszynowe z oryginału · Pokaż oryginał
„Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi do was Bóg... Przemawiajcie do Jerozolimy w swoim sercu, ogłaszajcie jej pokój”. Ponieważ Ezechiasz nie prosił w modlitwie o odwrócenie gniewu Bożego od swoich synów, prosząc o wybawienie go od śmierci, zatem Izajasz na rozkaz Pana przemawia do sprawiedliwych zastępu żydowskiego i mówi: "Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud... kapłani. Jerozolima... została napełniona mocą, ponieważ przyjęła wszystkie swoje grzechy z ręki Pana" (Iz 40:1-2). Jerozolima stała się silniejsza, ma upodobanie w grzechu i za to przyjęła z ręki Pana „utratę wszystkich swoich grzechów”, to znaczy została poddana ciężkiemu i godnemu potępieniu; nie został ukarany jedną karą, ale doznał wielu egzekucji.
„Głos wołającego na pustyni” (Iz. 40:3). Prorok mówi tutaj o naszym Panu i zapowiada Jego przyjście, tak jak powiedział Jan: „Jestem głosem wołającego na pustyni: prostujcie drogę Pańską, aby Pan mógł oddać cześć, jakiej nie oddawali Mu poganie, bo w tym celu Pan przyszedł w ciele” (J 1,23).
„Każda pustynia będzie wypełniona” (Iz. 40:4), ponieważ Pan przyszedł na świat i otrzymał cześć od wszystkich narodów jako ich Wybawiciel i Wyzwoliciel od przeciwnika diabła, a wszystkie pustynie, wąwozy, głębokie i straszne doliny były wypełnione prawdziwymi czcicielami, wychwalającymi Boga.
„Wszelkie ciało jest sianem” (Iz. 40:6), choć kwitnie i słynie z tymczasowego tytułu króla i władcy oraz szlachetności rodu, szybko więdnie; „Jak trawa za dni swoich i jak kwiat trawy, usycha i znika” (Ps 102:15).
„Zniknęła trawa i kwiat opadł” (Iz. 40:7), co oznacza, że lud Judy zostanie wzięty do niewoli.
„Słowo Boga naszego trwa na wieki” (Iz. 40:8), co oznacza, że Boża obietnica powrotu jest niezachwiana i nienaruszalna.
„Wstąp na górę wysoką... Syjon, który przyjąłeś ewangelię” (Iz. 40:9). Tutaj prorok sugeruje powrót Żydów; Nazywa Syjon tymi, którzy przyjęli ewangelię, ponieważ Bóg już wcześniej objawił mu i zapowiedział przez proroków powrót swego ludu z niewoli. Lub też nazywa go tym, który mocno przyjął ewangelię, ponieważ mocno uwierzył w ewangelię, która go dotyczyła. Do sprawiedliwych i proroków ludu Judy i Jerozolimy Izajasz mówi, co następuje: „Podnieście z mocą swój głos i śpiewajcie zwycięską pieśń ku chwale Temu, który sprawił wasze zbawienie” (Iz 40,9).
„Kto odmierzył wodę w garści, a niebo w piędzi?... Komu radziłeś się i pouczałeś, i: albo kto Mu dał sąd?” (Izaj. 40:12, 14). Prorok mówi o chwiejnych myślach Żydów, zabrania im prowadzenia badań nad tym, dlaczego Bóg wziął ich do niewoli, rozproszył, a następnie zebrał, i napomina, aby nikt nie oceniał zamierzeń Tego, który to wszystko uczynił. „On bowiem stworzył... ciężar wiatrów i ciężar wód” (Job 28:25), to znaczy zrównoważył wiatry górami, bo ani wiatry gór nie są w stanie obalić, ani góry nie powstrzymają dążenia wiatrów.
„Choćby wszystkie narody były jak kropla wody i jak ciężar” (Iz. 40:15), to znaczy narody o wiele wspanialsze i liczniejsze od Żydów, jak nieprzebyte morze i niedostępne góry, to przed Bogiem są jak kropla w porównaniu z wielkim morzem; a wszyscy królowie i podległe im ludy przed niepojętą mocą Bożą są jak mały ciężar (drobinka kurzu) w porównaniu z ciężarem gór ziemi.
„A Liban... nie zadowala się spaleniem” (Iz. 40:16), to znaczy drzewa Libanu i czworonożne, które na nim rosną, są niegodne, aby je przynosić na całopalenie i ofiarę Bogu. Przez obraz Libanu i czworonożnych prorok ma na myśli Babilończyków i ich królestwo, ponieważ nie mają oni prawdziwego poznania Boga.
„A wszystkie narody są jakby niczym i za nic są poczytane” (Iz. 40:17), to znaczy zostają uznane za nadające się do zagłady i zagłady przez Tego, dla którego nietrudno je zamienić w nicość. "Do kogo przyrównaliście Pana i do czyjego podobieństwa Go upodobniliście? Drwal uczyni posąg... Cokolwiek postawi posąg... i niech się nie poruszy" (Iz 40,18-20), czyli bożek, w którym nie ma ruchu i dlatego jest bezużyteczny.
– Nie rozumiesz? - Czy nie wiecie, co jest znane wszystkim pokoleniom i wszystkim czasom? – Nie słyszysz? – Czy nie słyszałeś o cudownych dziełach, których dokonał? Czy wam nie powiedziano i czy sami nie widzieliście, jak „uczyniłem niebiosa jak namiot i rozłożyłem je jak przybytek, aby w nim mieszkać?” (Izajasza 40:21–22).
„Spójrz na wysokość swoich oczu i zobacz, kto to wszystko stworzył?” Mylicie się, jeśli nie macie nadziei na obiecane wam zbawienie. Jeśli wzniesiesz oczy ku niebu i rozważysz piękno i strukturę całego wszechświata, zrozumiesz mądrość i moc Tego, który to wszystko zorganizował, który stale przechowuje i strzeże, to nie będziesz przyrównywał Mnie do fałszywych bogów pogan i przestaniesz wątpić w obiecane ci zbawienie. „Któż jest tym, który liczy ich siły i... woła ich wszystkich po imieniu” (Iz 40,26). Jeśli ani jedno stworzenie nie zostanie przeze Mnie zapomniane, czy naprawdę Ja zapomnę o obiecanym wam zbawieniu? I przez to Bóg pokazuje, że nie zapomina liczby i nazw gwiazd, co potwierdzają sprawiedliwi, którzy jaśnieją swoimi cnotami i są przed Bogiem jak jasne gwiazdy, jak luminarze tego wieku, a ich imiona są zapisane na Bogu w niezatartej księdze.
„Bo powiedziałeś: Jakubie... moja droga jest zakryta przed Bogiem, a mój Bóg jest sądem przede mną?” (Iz 40:27), to znaczy, powiedział, dlaczego Bóg nie osądzi nas razem z naszymi niewolnikami?
„Zmęczonym daje siłę i dodaje sił chorym” (Izajasz 40:29). Aby pocieszyć Żydów, Prorok mówi: „Bóg wzmacnia zmęczonych w niewoli i dodaje siły tym, którzy są zmęczeni”.
„Młodzi mężczyźni są zmęczeni i zmęczeni, a wybrani nie będą silni” (Iz. 40:30), to znaczy młodzi mężczyźni, którzy was prześladują, zmęczą się; silni i potężni ludzie osłabną i zmęczą się; wybrani młodzi mężczyźni, którzy was zniewolą, doświadczą tych samych nieszczęść, które sami spowodowali.
„Lecz ci, którzy wytrwają w Panu, odmienią swoją siłę, to znaczy sprawiedliwi, którzy ufają Panu, jak Mojżesz i Kaleb, zmienią swoją siłę – wezmą skrzydła jak gołębie**, popłyną i nie zmęczą się” – rozwiną skrzydła jak lekkie gołębie, będą latać i nie zmęczą się (Iz. 40:31).
W przyjętych tekstach Pisma Świętego nie ma gołębi, ale orły. – Redakcja „ABC Wiary”
Może zainteresuje Cię: