Κανόνας 95
Περί προσχώρησης αιρετικών και σχισματικών στην Εκκλησία.
Δεχόμαστε εκείνους τους αιρετικούς που προσχωρούν στην Ορθοδοξία και μέρος αυτών που σώζονται σύμφωνα με τα ακόλουθα τυπικά και έθιμα. Αρειανοί, Μακεδόνες, Νοβατιανοί, που αυτοαποκαλούνται αγνοί (καθαρούς) και αριστεροί (ἀριστερούς), δεκατετράδικοι ή τετραδίτες και Απολληνάριοι, αν δώσουν αποδείξεις και αναθεματίσουν κάθε αίρεση που δεν νομίζει ως αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, λαμβάνουμε, σφράγιση, δηλαδή, χρίσμα, μετά τα μάτια, πρώτα με τα μάτια και τον κόσμο. αυτιά και, σφραγίζοντας τα, λέμε: «Η σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος». Σχετικά με τους Παυλινιστές, που αργότερα στράφηκαν προς την Καθολική Εκκλησία, βγήκε ένα διάταγμα: πρέπει να επαναβαφτιστούν. Οι Ευνομιανοί, που βαφτίζονται με μία μόνο κατάδυση, οι Μοντανιστές, εδώ ονομαζόμενοι Φρύγες, οι Σαβέλλιοι, που εμμένουν στη γνώμη της πατρίδας και κάνουν άλλα μισαλλόδοξα πράγματα, και όλες οι άλλες αιρέσεις (αφού υπάρχουν πολλοί από αυτούς εδώ, ιδιαίτερα πολλοί που προέρχονται (ἐρχόμενοι) από τη χώρα της Γαλατίας) - όλοι όσοι δεχόμαστε ως ειδωλολάτρες. Την πρώτη μέρα τους κάνουμε Χριστιανούς, τη δεύτερη - κατηχουμένους, μετά την τρίτη τους μυρίζουμε με τρία χτυπήματα στο πρόσωπο και στα αυτιά τους - και έτσι τους ανακοινώνουμε, τους αναγκάζουμε να μείνουν στην εκκλησία και να ακούσουν τις Γραφές και μετά τους βαφτίζουμε. Δεχόμαστε επίσης Μανιχαίους, Βαλεντινιανούς, Μαρκιωνίτες και παρόμοιους αιρετικούς. Οι Νεστοριανοί πρέπει να δώσουν αποδείξεις και να αναθεματίσουν την αίρεση τους, καθώς και ο Νεστόριος, ο Ευτύχης, ο Διόσκορος, ο Σεβίρος και άλλοι ιδρυτές παρόμοιων αιρέσεων, οι ομοϊδεάτες τους και όλες οι αιρέσεις που προαναφέρθηκαν, και στη συνέχεια να λάβουν τη Θεία Κοινωνία.
Ελληνικό πρωτότυπο
Τοὺς προστιθεμένους τῇ ὀρθοδοξίᾳ, καὶ τῇ μερίδι τῶν σῳζομένων ἀπὸ αἱρετικῶν, δεχόμεθα κατὰ τὴν ὑποτεταγμένην ἀκολουθίαν τε καὶ συνήθειαν. Ἀρειανοὺς μὲν καὶ Μακεδονιανούς, καὶ Ναυατιανούς, τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς Καθαροὺς καὶ Ἀριστερούς, καὶ τοὺς Τεσσαρακαιδεκατίτας, ἤγουν Τετραδίτας, καὶ Ἀπολλιναριστάς, δεχόμεθα, διδόντας λιβέλλους, καὶ ἀναθεματίζοντας πᾶσαν αἵρεσιν μὴ φρονοῦσαν, ὡς φρονεῖ ἡ ἁγία τοῦ Θεοῦ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία, σφραγιζομένους, ἤτοι χρισμένους πρῶτον τῷ ἁγίῳ μύρῳ, τὸ μέτωπον, καὶ τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ τὰς ῥίνας, καὶ τὸ στόμα, καὶ τὰ ὦτα, καί, σφραγίζοντες αὐτούς, λέγομεν· Σφραγὶς δωρεᾶς Πνεύματος ἁγίου. Περὶ δὲ τῶν παυλιανισάντων, εἶτα προσφυγόντων τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ, ὅρος ἐκτέθειται, ἀναβαπτίζεσθαι αὐτοὺς ἐξάπαντος. Εὐνομιανοὺς μέντοι, τοὺς εἰς μίαν κατάδυσιν βαπτιζομένους, καὶ Μοντανιστάς, τοὺς ἐνταῦθα λεγομένους Φρύγας, καὶ Σαβελλιανούς, τοὺς υἱοπατορίαν δοξάζοντας, καὶ ἕτερά τινα χαλεπὰ ποιοῦντας, καὶ πάσας τὰς ἄλλας αἱρέσεις, ἐπεὶ πολλοί εἰσιν ἐνταῦθα, μάλιστα οἱ ἀπὸ τῶν Γαλατῶν χώρας ἐρχόμενοι, πάντας τοὺς ἀπ᾿ αὐτῶν θέλοντας προστίθεσθαι τῇ ὀρθοδοξίᾳ, ὡς Ἕλληνας δεχόμεθα· καὶ τὴν πρώτην ἡμέραν ποιοῦμεν αὐτοὺς Χριστιανούς· τὴν δὲ δευτέραν, κατηχουμένους· εἶτα τὴν τρίτην, ἐξορκίζομεν μετὰ τοῦ ἐμφυσᾷν τρίτον εἰς τὸ πρόσωπον, καὶ εἰς τὰ ὦτα, καὶ οὕτω κατηχοῦμεν αὐτούς, καὶ ποιοῦμεν χρονίζειν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ ἀκροᾶσθαι τῶν Γραφῶν, καὶ τότε αὐτοὺς βαπτίζομεν. Καὶ τοὺς Μανιχαίους δέ, καὶ τοὺς Οὐαλεντινιανούς, καὶ Μαρκιωνιστάς, καὶ τοὺς ἐκ τῶν ὁμοίων αἱρέσεων προσερχομένους, ὡς Ἕλληνας δεχόμενοι, ἀναβαπτίζομεν· Νεστοριανοὺς δέ, καὶ Εὐτυχιανιστάς, καὶ Σεβηριανούς, καὶ τοὺς ἐκ τῶν ὁμοίων αἱρέσεων χρὴ ποιεῖν λιβέλλους, καὶ ἀναθεματίζειν τὴν αἵρεσιν αὐτῶν, καὶ Νεστόριον, καὶ Εὐτυχέα, καὶ Διόσκορον, καὶ Σεβῆρον· καὶ τοὺς λοιποὺς ἐξάρχους τῶν τοιούτων αἱρέσεων, καὶ τοὺς φρονοῦντας τὰ αὐτῶν, καὶ πάσας τὰς προαναφερομένας αἱρέσεις, καὶ οὕτω μεταλαμβάνειν τῆς ἁγίας κοινωνίας.
Παράλληλα χωρία
IВс.819IIВс.1Лаод.7Карф.657126Вас.147