Kánon 7
O oficiálnej podriadenosti medzi duchovnými rôzneho stupňa.
Keďže sme sa dozvedeli, že v niektorých kostoloch majú diakoni cirkevné funkcie, a preto niektorí z nich z drzosti a svojvôle sedia nad presbytermi, určujeme, že diakon, aj keď má hodnosť, teda zastáva akúkoľvek cirkevnú funkciu, by nemal sedieť nad presbyterom, pokiaľ nezastupuje osobu svojho patriarchu alebo metropolitu do iného mesta. Potom bude on, ako ten, kto okupuje to miesto, poctený. Ak sa to niekto odváži dosiahnuť násilím, nech je po zosadení zo svojej hodnosti posledný zo všetkých v hodnosti, do ktorej je vo svojej Cirkvi zaradený. Náš Pán nás napomína, aby sme sa neradovali na prvom mieste, podľa učenia, ktoré v mene nášho Pána a samotného Boha navrhol svätý evanjelista Lukáš. Pozvaným povedal toto podobenstvo: Keď vás niekto pozve na sobáš, neseďte na prvom mieste, aby niekto z pozvaných nebol čestnejší ako vy, a ten, čo vás a jeho pozval, neprišiel a povedal vám: dajte mu svoje miesto; a potom s hanbou budete musieť zaujať posledné miesto.
Ale keď ťa zavolajú, sadni si na posledné miesto, aby ten, kto ťa volal, prišiel a povedal: priateľ! sedieť vyššie; Then you will be honored before those who sit with you, for everyone who exalts himself will be humbled, and he who humbles himself will be exalted (Luke 14:7-11).
To isté nech je pozorované aj vo vzťahu k iným posvätným hodnostiam, pretože vieme, že duchovné hodnosti sú nadradené svetským.
Ale keď ťa zavolajú, sadni si na posledné miesto, aby ten, kto ťa volal, prišiel a povedal: priateľ! sedieť vyššie; Then you will be honored before those who sit with you, for everyone who exalts himself will be humbled, and he who humbles himself will be exalted (Luke 14:7-11).
To isté nech je pozorované aj vo vzťahu k iným posvätným hodnostiam, pretože vieme, že duchovné hodnosti sú nadradené svetským.
Grécky originál
Ἐπειδὴ μεμαθήκαμεν ἔν τισι τῶν ἐκκλησιῶν διακόνους τυγχάνειν, ὀφφίκια ἐκκλησιαστικὰ ἔχοντας, ἐντεῦθέν τέ τινας αὐτῶν αὐθαδείᾳ καὶ αὐτονομίᾳ κεχρημένους πρὸ τῶν πρεσβυτέρων καθέζεσθαι, ὁρίζομεν, ὥστε τὸν διάκονον, κἂν ἐν ἀξιώματι, τουτέστιν ἐν ὀφφικίῳ τῷ οἱῳδήποτε ἐκκλησιαστικῷ τυγχάνῃ, τὸν τοιοῦτον μὴ πρὸ τοῦ πρεσβυτέρου καθέζεσθαι· ἐκτός, εἰ μὴ τὸ πρόσωπον ἐπέχων τοῦ οἰκείου πατριάρχου, ἢ μητροπολίτου, ἐν ἑτέρᾳ πόλει παραγένηται ἐπί τινι κεφαλαίῳ· τότε γάρ, ὡς τὸν ἐκείνου τόπον ἀναπληρῶν, τιμηθήσεται. Εἰ δέ τις τοιοῦτο τολμήσοι, τυραννικῷ χρώμενος θράσει, διαπράξασθαι, ὁ τοιοῦτος, ἐκ τοῦ οἰκείου καταβιβασθείς βαθμοῦ, ἔσχατος πάντων γινέσθω τοῦ, ἐν ᾧ περ καταλέγεται, τάγματος ἐν τῇ κατ᾿ αὐτὸν ἐκκλησίᾳ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν παραινοῦντος, μὴ χαίρειν ταῖς πρωτοκλισίαις, κατὰ τὴν ἐν τῷ ἁγίῳ εὐαγγελιστῇ Λουκᾷ, ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ κειμένην διδασκαλίαν. Ἔλεγε γὰρ πρὸς τοὺς κεκλημένους παραβολὴν τοιάνδε· Ὅταν κληθῇς ὑπὸ τίνος εἰς γάμους, μὴ κατακλιθεὶς εἰς τὴν πρωτοκλισίαν, μήποτε ἐντιμότερός σου ᾗ κεκλημένος ὑπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐλθὼν ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας, ἐρεῖ σοι· Δὸς τούτῳ τόπον· καὶ τότε ἄρξῃ μετ᾿ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν. Ἀλλ᾿ ὅταν κληθῇς, ἀνάπεσε εἰς τὸν ἔσχατον τόπον· ἵνα, ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκὼς, εἴπῃ σοι· Φίλε, προσανάβηθι ἀνώτερον· τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον τῶν συνανακειμένων σοι· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. Τὸ αὐτὸ δὲ φυλαχθήσεται καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἱερῶν ταγμάτων· ἐπειδὴ τῶν κατὰ κόσμον ἀξιωμάτων κρείττονα τὰ πνευματικὰ ἐπιστάμεθα.
Paralelné miesta
IВс.18Трул.16Лаод.20