القانون 7
على التبعية الرسمية بين رجال الدين على اختلاف درجاتهم.
نظرًا لأننا علمنا أن الشمامسة في بعض الكنائس لديهم مناصب في الكنيسة وبسبب هذا، فإن بعضهم، بسبب الوقاحة والإرادة الذاتية، يجلسون فوق الكهنة، فإننا نقرر أن الشماس، حتى لو كان لديه رتبة، أي يشغل أي منصب كنسي، لا ينبغي أن يجلس فوق القسيس، إلا إذا كان يمثل شخص بطريركه أو متروبوليتان، يصل إلى مدينة أخرى في بعض الأعمال. ثم سيتم تكريمه باعتباره الشخص الذي يشغل ذلك المكان. ومن تجرأ على تحقيق ذلك باستخدام العنف، فبعد أن ينزل من رتبته، فليكن الأخير على الإطلاق في المرتبة التي هو فيها في كنيسته. وينصحنا ربنا ألا نفرح في المقام الأول، حسب التعليم الذي قدمه لنا الإنجيلي القديس لوقا نيابة عن ربنا وإلهنا نفسه. وقال للمدعوين هذا المثل: إذا دعاك أحد إلى عرس، فلا تجلس في المقام الأول، لئلا يكون أحد المدعوين أكرم منك، فيصعد الذي دعاك وإياه، ويقول لك: أعطه مكانك؛ وبعد ذلك سيتعين عليك بالخجل أن تأخذ المركز الأخير.
ولكن إذا دعيت فاجلس في المكان الأخير، حتى يأتي الذي دعاك فيقول: يا صديق! الجلوس أعلى. حينئذ تُكرَّم أمام الجالسين معك، لأن كل من يرفع نفسه يتضع، ومن يضع نفسه يرتفع (لوقا 14: 7-11).
ولنلاحظ الأمر نفسه بالنسبة إلى الرتب المقدسة الأخرى، لأننا نعلم أن الرتب الروحية أفضل من الرتب الدنيوية.
ولكن إذا دعيت فاجلس في المكان الأخير، حتى يأتي الذي دعاك فيقول: يا صديق! الجلوس أعلى. حينئذ تُكرَّم أمام الجالسين معك، لأن كل من يرفع نفسه يتضع، ومن يضع نفسه يرتفع (لوقا 14: 7-11).
ولنلاحظ الأمر نفسه بالنسبة إلى الرتب المقدسة الأخرى، لأننا نعلم أن الرتب الروحية أفضل من الرتب الدنيوية.
الأصل اليوناني
Ἐπειδὴ μεμαθήκαμεν ἔν τισι τῶν ἐκκλησιῶν διακόνους τυγχάνειν, ὀφφίκια ἐκκλησιαστικὰ ἔχοντας, ἐντεῦθέν τέ τινας αὐτῶν αὐθαδείᾳ καὶ αὐτονομίᾳ κεχρημένους πρὸ τῶν πρεσβυτέρων καθέζεσθαι, ὁρίζομεν, ὥστε τὸν διάκονον, κἂν ἐν ἀξιώματι, τουτέστιν ἐν ὀφφικίῳ τῷ οἱῳδήποτε ἐκκλησιαστικῷ τυγχάνῃ, τὸν τοιοῦτον μὴ πρὸ τοῦ πρεσβυτέρου καθέζεσθαι· ἐκτός, εἰ μὴ τὸ πρόσωπον ἐπέχων τοῦ οἰκείου πατριάρχου, ἢ μητροπολίτου, ἐν ἑτέρᾳ πόλει παραγένηται ἐπί τινι κεφαλαίῳ· τότε γάρ, ὡς τὸν ἐκείνου τόπον ἀναπληρῶν, τιμηθήσεται. Εἰ δέ τις τοιοῦτο τολμήσοι, τυραννικῷ χρώμενος θράσει, διαπράξασθαι, ὁ τοιοῦτος, ἐκ τοῦ οἰκείου καταβιβασθείς βαθμοῦ, ἔσχατος πάντων γινέσθω τοῦ, ἐν ᾧ περ καταλέγεται, τάγματος ἐν τῇ κατ᾿ αὐτὸν ἐκκλησίᾳ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν παραινοῦντος, μὴ χαίρειν ταῖς πρωτοκλισίαις, κατὰ τὴν ἐν τῷ ἁγίῳ εὐαγγελιστῇ Λουκᾷ, ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ κειμένην διδασκαλίαν. Ἔλεγε γὰρ πρὸς τοὺς κεκλημένους παραβολὴν τοιάνδε· Ὅταν κληθῇς ὑπὸ τίνος εἰς γάμους, μὴ κατακλιθεὶς εἰς τὴν πρωτοκλισίαν, μήποτε ἐντιμότερός σου ᾗ κεκλημένος ὑπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐλθὼν ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας, ἐρεῖ σοι· Δὸς τούτῳ τόπον· καὶ τότε ἄρξῃ μετ᾿ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν. Ἀλλ᾿ ὅταν κληθῇς, ἀνάπεσε εἰς τὸν ἔσχατον τόπον· ἵνα, ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκὼς, εἴπῃ σοι· Φίλε, προσανάβηθι ἀνώτερον· τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον τῶν συνανακειμένων σοι· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. Τὸ αὐτὸ δὲ φυλαχθήσεται καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἱερῶν ταγμάτων· ἐπειδὴ τῶν κατὰ κόσμον ἀξιωμάτων κρείττονα τὰ πνευματικὰ ἐπιστάμεθα.
المواضع الموازية
IВс.18Трул.16Лаод.20