Правило 64

За тоа дека лаик не треба јавно да држи говор или да поучува, присвојувајќи го со тоа достоинството на учителот, туку мора да ја послуша институцијата оставена од Господ и да ги отвори ушите на оние кои ја примиле благодатта на словото на учителот и да го научи од нив божественото. Зашто во едната Црква Бог создал различни членови, според изреката на апостолот (1. Кор. 12,27), толкувајќи го Григориј Богослов јасно ја покажува нивната наредба: „Да го почитуваме и зачуваме овој ред, браќа!“ Едниот нека биде уво, а другиот јазик, едниот рака, а другиот нешто друго, едниот нека учи, а другиот нека учи“. И малку понатаму: „И кој учи нека биде послушен, кој дели нека дава со радост, а кој служи служи со труд. Не може секој да биде јазик, кон што најмногу се стремиме, не секој може да биде апостол, не секој може да биде пророк, не секој може да биде толкувач“. И уште малку: „Зошто се правиш овчар, овца? Зошто стануваш глава кога си нога?

Зошто се обврзувате да водите војска кога ќе бидете ставени меѓу воините? А на друго место: „Мудроста заповеда: „Не избрзувајте со зборовите, немојте да бидете еднакви со богатите, да бидете сиромашни (Изр. 23:4), не настојувајте да бидете помудри од мудрите.

Ако некој биде фатен дека го прекршува ова правило, нека биде екскомунициран 40 дена.