Κανόνας 64

Σχετικά με το γεγονός ότι ένας λαϊκός δεν πρέπει να εκφωνεί δημόσια ομιλία ή να διδάσκει, ιδιοποιώντας έτσι την αξιοπρέπεια ενός δασκάλου, αλλά πρέπει να υπακούει στον θεσμό που άφησε ο Κύριος και να ανοίξει τα αυτιά όσων έχουν λάβει τη χάρη του λόγου του δασκάλου και να μάθει από αυτούς το θείο. Διότι στη μία Εκκλησία ο Θεός δημιούργησε διαφορετικά μέλη, σύμφωνα με τη ρήση του Αποστόλου (Α' Κορ. 12:27), ερμηνεύοντας την οποία ο Γρηγόριος ο Θεολόγος δείχνει ξεκάθαρα την εντολή τους: «Ας τιμήσουμε και φυλάξουμε αυτήν την τάξη, αδελφοί, ας είναι ο ένας το αυτί και η άλλη η γλώσσα, ο ένας το χέρι και ο άλλος κάτι άλλο, ο ένας να διδάσκει και ο άλλος να μαθαίνει». Και λίγο παρακάτω: «Και όποιος μαθαίνει ας είναι υπάκουος, και αυτός που μοιράζει ας δίνει με χαρά, και αυτός που υπηρετεί υπηρετεί με επιμέλεια. Δεν μπορούν όλοι να είναι γλώσσα, για το οποίο προσπαθούμε περισσότερο, δεν μπορούν όλοι να είναι απόστολοι, δεν μπορούν όλοι να είναι προφήτες, δεν μπορούν όλοι να είναι διερμηνείς». Και λίγο πιο πέρα: "Γιατί κάνεις τον εαυτό σου βοσκό, όντας πρόβατο; Γιατί γίνεσαι κεφάλι όταν είσαι πόδι; Γιατί αναλαμβάνεις να ηγηθείς στρατού όταν σε τοποθετούν ανάμεσα στους πολεμιστές;" Και σε άλλο σημείο: «Η σοφία διατάζει: «Μη βιάζεσαι στα λόγια, μην είσαι ίσος με τον πλούσιο, όντας φτωχός (Παρ. 23:4), μην αγωνίζεσαι να είσαι σοφότερος από τους σοφούς».

Αν κάποιος πιαστεί να παραβιάζει αυτόν τον κανόνα, ας αφοριστεί για 40 ημέρες.