Kanon 2
O niezmienności reguł poprzednich Soborów Ekumenicznych, Lokalnych i Ojców Św.
Ten Święty Sobór uznał, że najpiękniejszą i najważniejszą rzeczą było to, że odtąd dla uzdrawiania dusz i leczenia namiętności 85 zasad przyjętych i zatwierdzonych przez świętych i błogosławionych ojców, którzy byli przed nami i przekazali nam pod nazwą reguł świętych chwalebnych apostołów, powinno pozostać niezmiennych i nienaruszalnych. Ponieważ w tych regułach nakazano nam przyjąć przekazane przez Klemensa „Rozporządzenia” tych samych świętych apostołów, do których heterodoksyjny kiedyś na szkodę Kościoła wprowadził coś fałszywego, obcego pobożności i co zaciemniło nam wspaniałe piękno boskich dogmatów, to słusznie, w trosce o zbudowanie i bezpieczeństwo chrześcijańskiej owczarni, odrzuciliśmy te „Rozporządzenia”, absolutnie nie dopuszczając do zalążków heretyckich kłamstw i nie mieszając ich z autentycznymi i nienaruszoną naukę apostołów.
Zatwierdzamy także wszystkie inne święte zasady, które ustanowili nasi święci i błogosławieni ojcowie, a mianowicie: 318 ojców niosących Boga zgromadzonych w Nicei, ojcowie w Ancyrze, a także w Neocezarei, w Gangrze, w Antiochii Syryjskiej i Frygijskiej Laodycei; ponadto 150 ojców, którzy zgromadzili się w tym panującym mieście chronionym przez Boga; 200 ojców, którzy wcześniej założyli Sobór w Metropolii Efeskiej; 630 świętych i błogosławionych ojców zgromadziło się w Chalcedonie; podobnie Sobór Ojców na Sardyce, jak i w Kartaginie; ponadto po raz kolejny w tym zbawionym przez Boga i panującym mieście ojcowie zgromadzili się pod przewodnictwem Nectariosa, prymasa tego panującego miasta, i Teofila, arcybiskupa Aleksandrii.
Potwierdzamy także zasady Dionizego, arcybiskupa wielkiego miasta Aleksandrii; Piotr, arcybiskup Aleksandrii i męczennik; Grzegorz Cudotwórca, biskup Neocezarei; Atanazy, arcybiskup Aleksandrii; Bazylego, arcybiskupa Cezarei Kapadockiej; Grzegorz z Nyssy; Grzegorz Teolog; Amfilochium z Ikonium; Tymoteusz I, arcybiskup wielkiego miasta Aleksandrii; Teofil, arcybiskup wielkiego miasta Aleksandrii; Cyryl, arcybiskup Aleksandrii i Giennadij, patriarcha tego chronionego przez Boga i panującego miasta. Istnieje także reguła Cypriana, arcybiskupa kraju afrykańskiego i męczennika, ustanowiona przez Sobór, który odbył się pod jego rządami i który zgodnie z przekazanym zwyczajem otrzymał moc w miejscach wspomnianych wcześniej naczelnych i tylko z nimi. I nikomu nie będzie wolno wypaczać powyższych zasad, ani ich unieważniać, ani przyjmować zasad innych niż te ustanowione fałszywymi napisami, które zostały sporządzone przez tych, którzy odważyli się handlować prawdą.
Jeśli ktoś zostanie przyłapany na zmienianiu którejkolwiek z powyższych zasad lub na próbie ich odrzucenia, będzie winny naruszenia tej zasady: odniesie pokutę, którą ona nakazuje, a przez to, o co się potknął, otrzyma uzdrowienie.
Zatwierdzamy także wszystkie inne święte zasady, które ustanowili nasi święci i błogosławieni ojcowie, a mianowicie: 318 ojców niosących Boga zgromadzonych w Nicei, ojcowie w Ancyrze, a także w Neocezarei, w Gangrze, w Antiochii Syryjskiej i Frygijskiej Laodycei; ponadto 150 ojców, którzy zgromadzili się w tym panującym mieście chronionym przez Boga; 200 ojców, którzy wcześniej założyli Sobór w Metropolii Efeskiej; 630 świętych i błogosławionych ojców zgromadziło się w Chalcedonie; podobnie Sobór Ojców na Sardyce, jak i w Kartaginie; ponadto po raz kolejny w tym zbawionym przez Boga i panującym mieście ojcowie zgromadzili się pod przewodnictwem Nectariosa, prymasa tego panującego miasta, i Teofila, arcybiskupa Aleksandrii.
Potwierdzamy także zasady Dionizego, arcybiskupa wielkiego miasta Aleksandrii; Piotr, arcybiskup Aleksandrii i męczennik; Grzegorz Cudotwórca, biskup Neocezarei; Atanazy, arcybiskup Aleksandrii; Bazylego, arcybiskupa Cezarei Kapadockiej; Grzegorz z Nyssy; Grzegorz Teolog; Amfilochium z Ikonium; Tymoteusz I, arcybiskup wielkiego miasta Aleksandrii; Teofil, arcybiskup wielkiego miasta Aleksandrii; Cyryl, arcybiskup Aleksandrii i Giennadij, patriarcha tego chronionego przez Boga i panującego miasta. Istnieje także reguła Cypriana, arcybiskupa kraju afrykańskiego i męczennika, ustanowiona przez Sobór, który odbył się pod jego rządami i który zgodnie z przekazanym zwyczajem otrzymał moc w miejscach wspomnianych wcześniej naczelnych i tylko z nimi. I nikomu nie będzie wolno wypaczać powyższych zasad, ani ich unieważniać, ani przyjmować zasad innych niż te ustanowione fałszywymi napisami, które zostały sporządzone przez tych, którzy odważyli się handlować prawdą.
Jeśli ktoś zostanie przyłapany na zmienianiu którejkolwiek z powyższych zasad lub na próbie ich odrzucenia, będzie winny naruszenia tej zasady: odniesie pokutę, którą ona nakazuje, a przez to, o co się potknął, otrzyma uzdrowienie.
Oryginał grecki
Ἔδοξε δὲ καὶ τοῦτο τῇ ἁγίᾳ ταύτῃ συνόδῳ κάλλιστά τε καὶ σπουδαιότατα, ὥστε μένειν καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν βεβαίους καὶ ἀσφαλεῖς, πρὸς ψυχῶν θεραπείαν καὶ ἰατρείαν παθῶν, τοὺς ὑπὸ τῶν πρὸ ἡμῶν ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων δεχθέντας καὶ κυρωθέντας, ἀλλὰ μὴν καὶ παραδοθέντας ἡμῖν ὀνόματι τῶν ἁγίων καὶ ἐνδόξων Ἀποστόλων ὀγδοήκοντα πέντε κανόνας. Ἐπειδὴ δ᾿ ἐν τούτοις τοῖς κανόσιν ἐντέταλται δέχεσθαι ἡμᾶς τὰς τῶν αὐτῶν ἁγίων Ἀποστόλων διὰ Κλήμεντος Διατάξεις, αἷς τισι πάλαι ὑπὸ τῶν ἑτεροδόξων ἐπὶ λύμῃ τῆς ἐκκλησίας νόθα τινὰ καὶ ξένα τῆς εὐσεβείας παρενετέθησαν, τὸ εὐπρεπὲς κάλλος τῶν θείων δογμάτων ἡμῖν ἀμαυρώσαντα· τὴν τῶν τοιούτων Διατάξεων προσφόρως ἀποβολὴν πεποιήμεθα πρὸς τὴν τοῦ χριστιανικωτάτου ποιμνίου οἰκοδομὴν καὶ ἀσφάλειαν, οὐδαμῶς ἐγκρίνοντες τὰ τῆς αἱρετικῆς ψευδολογίας κυήματα, καὶ τῇ γνήσιᾳ τῶν Ἀποστόλων καὶ ὁλοκλήρῳ διδαχῇ παρενείροντες. Ἐπισφραγίζομεν δὲ καὶ τοὺς λοιποὺς πάντας ἱεροὺς κανόνας, τοὺς ὑπὸ τῶν ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων ἡμῶν ἐκτεθέντας, τουτέστι τῶν τε ἐν Νικαίᾳ συναθροισθέντων τριακοσίων δεκαοκτὼ ἁγίων Πατέρων, καὶ τῶν ἐν Ἀγκύρᾳ· ἔτι μὴν καὶ τῶν ἐν Νεοκαισαρείᾳ, ὡσαύτως καὶ τῶν ἐν Γάγγραις· πρὸς τούτοις δὲ καὶ τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας· ἀλλὰ μὴν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ τῆς Φρυγίας· προσέτι καὶ τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα, τῶν ἐν ταύτῃ τῇ θεοφύλακτῳ καὶ βασιλίδι συνελθόντων πόλει, καὶ τῶν διακοσίων, τῶν ἐν τῇ Ἐφεσίων μητροπόλει τὸ πρότερον συναγηγερμένων· καὶ τῶν ἐν Χαλκηδόνι, τῶν ἑξακοσίων τριάκοντα ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων· ὡσαύτως καὶ τῶν ἐν Σαρδικῇ· ἔτι μὴν καὶ τῶν ἐν Καρθαγένῃ· προσέτι γε μὴν καὶ τῶν ἐν αὖθις ἐν ταῦτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ καὶ βασιλίδι πόλει συνελθόντων ἐπὶ Νεκταρίου τοῦ τῆς βασιλίδος ταύτης πόλεως προέδρου, καὶ Θεοφίλου, τοῦ γενομένου Ἀλεξανδρείας ἀρχιεπισκόπου· ἀλλὰ μὴν καὶ Διονυσίου ἀρχιεπισκόπου γενομένου Ἀλεξανδρείας μεγαλοπόλεως, καὶ Πέτρου γενομένου Ἀλεξανδρείας, καὶ μάρτυρος, καὶ Γρηγορίου ἐπισκόπου γενομένου Νεοκαισαρείας, τοῦ θαυματουργοῦ, Ἀθανασίου ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας, Βασιλείου ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας, Γρηγορίου ἐπισκόπου Νύσσης, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἀμφιλοχίου τοῦ Ἰκονίου, Τιμοθέου ἀρχιεπισκόπου γενομένου Ἀλεξανδρείας τὸ πρότερον, Θεοφίλου ἀρχιεπισκόπου τῆς αὐτῆς Ἀλεξανδρέων μεγαλοπόλεως, Κυρίλλου ἀρχιεπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρείας, καὶ Γενναδίου Πατριάρχου γενομένου τῆς θεοφυλακτου ταύτης καὶ βασιλίδος πόλεως· ἔτι μὴν καὶ τὸν ὑπὸ Κυπριανοῦ, τοῦ γενομένου ἀρχιεπισκόπου τῆς Ἄφρων χώρας καὶ μάρτυρος, καὶ τῆς κατ᾿ αὐτὸν συνόδου ἐκθέντα κανόνα, ὃς ἐν τοῖς τῶν προειρημένων προέδρων τόποις, καὶ μόνον, κατὰ τὸ παραδοθὲν αὐτοῖς ἔθος, ἐκράτησε· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι τοὺς προδηλωθέντας παραχαράττειν κανόνας, ἢ ἀθετεῖν, ἢ ἑτέρους παρὰ τοὺς προκειμένους παραδέχεσθαι κανόνας, ψευδεπιγράφως ὑπό τινων συντεθέντας, τῶν τὴν ἀλήθειαν καπηλεύειν ἐπιχειρησάντων. Εἰ δέ τις ἁλῶ κανόνα τινὰ τῶν εἰρημένων καινοτομῶν, ἢ ἀνατρέπειν ἐπιχειρῶν, ὑπεύθυνος ἔσται κατὰ τὸν τοιοῦτον κανόνα, ὡς αὐτὸς διαγορεύει, τὴν ἐπιτιμίαν δεχόμενος, καὶ δι᾿ αὐτοῦ, ἐν ᾧ περ πταίει θεραπευόμενος.
Miejsca równoległe
Ап.35VIIВс.1Карф.1Двукр.10