Canon 23
Sobre la prohibición de que el clero exija pago monetario o de otro tipo por la comunión.
Que ninguno de los obispos, presbíteros o diáconos, al enseñar la purísima comunión, cobre al comulgante por esta comunión dinero ni otra cosa, porque la gracia no se vende y no enseñamos la santificación del Espíritu por dinero, sino que debemos enseñarla sin engaño a los dignos del Don. Si resulta que alguno entre el clero exige alguna clase de retribución a aquel a quien da la más pura comunión, que sea expulsado como imitador del error y crimen de Simón.
Original griego
Περὶ τοῦ μηδένα τῶν εἴτε ἐπισκόπων, εἴτε πρεσβυτέρων, ἢ διακόνων, τῆς ἀχράντου μεταδιδόντα κοινωνίας, παρὰ τοῦ μετέχοντος εἰσπράττειν, τῆς τοιαύτης μεταλήψεως χάριν, ὀβολούς, ἢ εἶδος τὸ οἱονοῦν. Οὐδὲ γὰρ πεπραμένη ἡ χάρις, οὐδὲ χρήμασι τὸν ἁγιασμὸν τοῦ Πνεύματος μεταδιδόαμεν, ἀλλὰ τοῖς ἀξίοις τοῦ δώρου ἀπανουργεύτως μεταδοτέον. Εἰ δὲ φανείη τις τῶν ἐν κλήρῳ καταλεγομένων ἀπαιτῶν, ᾧ μεταδίδωσι τῆς ἀχράντου κοινωνίας, τὸ οἱονοῦν εἶδος, καθαιρείσθω, ὡς τῆς Σίμωνος ζηλωτής πλάνης καὶ κακουργίας.
Lugares paralelos
Ап.429IVВс.2Трул.23VIIВс.4