Κανόνας 23
Περί της απαγόρευσης των κληρικών που απαιτούν χρηματική ή άλλη πληρωμή για την κοινωνία.
Ότι κανένας από τους επισκόπους, τους πρεσβύτερους ή τους διακόνους, όταν διδάσκει την πιο αγνή κοινωνία, δεν πρέπει να χρεώνει τον κοινωνό για αυτήν την κοινωνία χρήματα ή οτιδήποτε άλλο, γιατί η χάρη δεν πωλείται και δεν διδάσκουμε αγιασμό από το Πνεύμα για χρήματα, αλλά πρέπει να τη διδάξουμε χωρίς δόλο σε όσους είναι άξιοι του Δώρου. Αν αποδειχτεί ότι κάποιος από τον κλήρο απαιτεί οποιοδήποτε είδος ανταπόδοσης από αυτόν στον οποίο δίνει την πιο αγνή κοινωνία, ας εκδιωχθεί ως μιμητής του λάθους και του εγκλήματος του Σίμωνα.
Ελληνικό πρωτότυπο
Περὶ τοῦ μηδένα τῶν εἴτε ἐπισκόπων, εἴτε πρεσβυτέρων, ἢ διακόνων, τῆς ἀχράντου μεταδιδόντα κοινωνίας, παρὰ τοῦ μετέχοντος εἰσπράττειν, τῆς τοιαύτης μεταλήψεως χάριν, ὀβολούς, ἢ εἶδος τὸ οἱονοῦν. Οὐδὲ γὰρ πεπραμένη ἡ χάρις, οὐδὲ χρήμασι τὸν ἁγιασμὸν τοῦ Πνεύματος μεταδιδόαμεν, ἀλλὰ τοῖς ἀξίοις τοῦ δώρου ἀπανουργεύτως μεταδοτέον. Εἰ δὲ φανείη τις τῶν ἐν κλήρῳ καταλεγομένων ἀπαιτῶν, ᾧ μεταδίδωσι τῆς ἀχράντου κοινωνίας, τὸ οἱονοῦν εἶδος, καθαιρείσθω, ὡς τῆς Σίμωνος ζηλωτής πλάνης καὶ κακουργίας.
Παράλληλα χωρία
Ап.429IVВс.2Трул.23VIIВс.4