ORTHODOX HOUSE
⛪ جميع الكنائس
تسجيل الدخول
☦ اليوم الاثنين, 14 سبتمبر / 1 سبتمبر (التقويم القديم) ☦ صوم شديد التقويم الغريغوري ⇄
تمجيد (ارتفاع) الصليب الثمين

القانون 1

عن تثبيت حرمة العقيدة وإدانة الأهواء.
والأفضل أن يبدأ المبتدئ بكل قول وعمل، هو أن يبدأ بالله وينتهي بالله، على قول اللاهوتي. لذلك، حتى الآن، عندما نكرز بالتقوى بوضوح، والكنيسة، التي أساسها المسيح، تتكاثر وتزدهر باستمرار، حتى ترتفع فوق أرز لبنان، ونحن، إذ نضع الأساس للكلمات المقدسة، نقرر بنعمة الله أن الابتكارات والتغييرات لا تتعلق بالإيمان المنقول إلينا من شهود العيان وخدام الكلمة، ورسل الله المختارين، وكذلك 318 من الآباء القديسين والمباركين الذين اجتمعوا في نيقية في عهد قسطنطين إمبراطورنا، ضد آريوس الشرير والهرطقة الوثنية، أو بالمعنى الدقيق للكلمة، شرك الآلهة الذي رفعه إلى عقيدة.

إنهم، بإجماع الإيمان، كشفوا وأوضحوا لنا طبيعة الطبيعة الإلهية في الأقانيم الثلاثة، ولم يسمحوا لها بالبقاء مخفية تحت غطاء من الجهل، بل علموا المؤمنين علنًا أن يعبدوا الآب والابن والروح القدس بعبادة واحدة، وأطاحوا ودمروا التعليم الكاذب عن عدم مساواة درجات الألوهية، والإنشاءات الأبناء ضد الأرثوذكسية التي بناها الهراطقة من الرمال المسحوقة والمخروطية. أطيح به. وبنفس الطريقة، نؤكد الإيمان الذي بشر به الآباء القديسون المائة والخمسون الذين اجتمعوا في هذه المدينة الحاكمة تحت حكم ثيودوسيوس العظيم، إمبراطورنا، ونقبل الأقوال اللاهوتية عن طيب خاطر، ونرفض مقدونيوس الشرير، مع أعداء الحق السابقين، لأنه تجرأ بجرأة على اعتبار الرب عبدًا وشرع لصًا في تقطيع الوحدة غير المقطوعة، ولهذا السبب كان ناقصًا سيكون سر رجائنا.

جنبًا إلى جنب معه، الحقير والغاضب على الحقيقة، أداننا أبوليناريس، الذي عرف أسرار الشر، والذي لفظ بشكل شرير أن الرب اتخذ جسدًا بلا روح وعقل - مما يوحي بأن خلاصنا غير كامل. ونؤكد أيضًا، كقوة التقوى غير القابلة للتدمير، التعليم الذي وضعه الآباء المتوشحون بالله، الذين اجتمعوا سابقًا في مدينة أفسس على عهد ثيودوسيوس بن أركاديوس إمبراطورنا، ونبشر بالمسيح الواحد، ابن الله المتجسد، ونعترف بالعذراء الدائمة الطاهرة التي ولدته بلا زرع بالمعنى الصحيح وهي والدة الإله حقًا، والانقسام النسطوري السخيف إذ نرفض ما هو بعيد عن كل شيء. نصيب الله، لأنه يعلم أن المسيح الواحد هو إنسان منفصل وإله منفصل، ويجدد شر اليهود. علاوة على ذلك، نحن الأرثوذكس نؤكد الإيمان الذي حدده 630 من الآباء المختارين من الله في المدينة الخلقيدونية في عهد مرقيان، عندما كان إمبراطورنا.

أعلن هذا الإيمان بصوت عالٍ إلى أقاصي الأرض أن المسيح الواحد، ابن الله، المكون من طبيعتين وممجد في نفس الطبيعتين، وأوطاخا المؤمن بالخرافات، الذي أعلن أن سر التدبير العظيم قد تم بطريقة شبحية، خرج من سياج الكنيسة المقدس كشيء مقزز وحقير، ومعه أيضًا ديسقوروس ونسطور، أحدهما كان المدافع والمدافع عن الانقسام، والآخر - ارتباك، و الذي سقط من طرفي الشر المتقابلين في هاوية واحدة من الدمار والإلحاد.

نحن ندرك أيضًا أن الأقوال التقية للآباء الـ 165 المتوشحين بالله الذين اجتمعوا في هذه المدينة الحاكمة تحت حكم جستنيان، إمبراطورنا ذو الذاكرة التقية، قد قيلت بالروح، ونحن نعلم أحفادنا نفس الشيء. لقد حرم الآباء المذكورون مجتمعين ورفضوا ثيئودور الموبسويستيا المعلم النسطوري أوريجانوس مع ديديموس وأفاجريوس الذين يستأنفون الخرافات الوثنية في جنونهم وأحلامهم، الذين تصوروا لنا انتقالات وتحولات لأجساد وأرواح معينة وثاروا بشكل شرير على قيامة الأموات، وبالإضافة إلى ذلك، رفض الآباء كتابات ثيئودوريت ضد الإيمان القويم والعقيدة. فصول القديس كيرلس وما يسمى برسالة الصفصاف.

نتعهد مرة أخرى بالحفاظ على حرمة إيمان المجمع الرابع المقدس، الذي انعقد مؤخرًا في هذه المدينة الحاكمة تحت الذكرى الإلهية لإمبراطورنا قسطنطين. اكتسب هذا الإيمان قوة أكبر لأن الإمبراطور التقي وافق على المراسيم المجمعية بأختامه من أجل حرمتها في كل القرون. لقد أوضح هذا الإيمان بمحبة أننا يجب أن نفعل ذلك
الأصل اليوناني
Τάξις ἀρίστη, παντὸς ἀρχομένου καὶ λόγου καὶ πράγματος, ἐκ Θεοῦ τε ἄρχεσθαι, καὶ εἰς Θεόν ἀναπαύεσθαι, κατὰ τὴν θεολόγον φωνήν. Ὅθεν, καὶ τῆς εὐσεβείας ὑφ᾿ ἡμῶν ἤδη διαπρυσίως κηρυττομένης, καὶ τῆς ἐκκλησίας, ἐφ᾿ ᾗ Χριστὸς τεθεμελίωται, διηνεκῶς αὐξανούσης καὶ προκοπτούσης, ὡς τῶν τοῦ Λιβάνου κέδρων ταύτην ὑπερεκτείνεσθαι· καὶ νῦν ἀρχὴν τῶν ἱερῶν ποιούμενοι λόγων χάριτι θείᾳ, ὁρίζομεν, ἀκαινοτόμητόν τε καὶ ἀπαράτρωτον φυλάττειν τὴν παραδοθεῖσαν ἡμῖν πίστιν ὑπό τε τῶν αὐτοπτῶν καὶ ὑπηρετῶν τοῦ Λόγου, τῶν θεοκρίτων Ἀποστόλων· ἔτι δὲ καὶ τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, τῶν ἐν Νικαίᾳ συνελθόντων ἐπὶ Κωνσταντίνου τοῦ γενομένου ἡμῶν βασιλέως, κατ᾿ Ἀρείου τοῦ δυσσεβοῦς, καὶ τῆς παρ᾿ αὐτοῦ δογματισθείσης ἐθνικῆς ἐτεροθεΐας, ἢ πολυθεΐας, εἰπεῖν οἰκειότερον· οἳ τῇ ὁμογνωμοσύνῃ τῆς πίστεως τὸ ὁμοούσιον ἡμῖν ἐπὶ τῶν τριῶν τῆς θεαρχικῆς φύσεως ὑποστάσεων ἀπεκάλυψάν τε καὶ διετράνωσαν, μὴ ἐπικεκρύφθαι τῷ μοδίῳ τῆς ἀγνωσίας τοῦτο παραχωρήσαντες, ἀλλὰ τὸν Πατέρα, καὶ τὸν Υἱόν, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα προσκυνεῖν μιᾷ προσκυνήσει τοὺς πιστοὺς ἀναφανδὸν ἐκδιδάξαντες· καὶ τήν τε τῶν ἀνίσων βαθμῶν τῆς Θεότητος δόξαν καθελόντες καὶ διασπάσαντες, τά τε, ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν συστάντα ἐκ ψάμμου κατὰ τῆς ὀρθοδοξίας μειρακιώδη ἀθύρματα καταβαλόντες καὶ ἀνατρέψαντες· ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ μεγάλου Θεοδοσίου, τοῦ γενομένου ἡμῶν βασιλέως, ὑπὸ τῶν ἐν ταύτῃ τῇ βασιλίδι πόλει συναχθέντων ἑκατὸν πεντήκοντα ἁγίων Πατέρων κηρυχθεῖσαν πίστιν κρατύνομεν, τὰς θεολόγους φωνὰς ἀσπαζόμενοι, καὶ τὸν βέβηλον Μακεδόνιον τοῖς προτέροις ἐχθροῖς τῆς ἀληθείας συνεξελαύνοντες, ὡς δοῦλον αὐθαδῶς τὸ δεσπόζον δοξᾶσαι τολμήσαντα, καὶ σχίσαι τὴν ἄτμητον μονάδα λῃστρικῶς προελόμενον, ὡς ἂν μὴ ἐντελὲς ἡμῖν τὸ τῆς ἐλπίδος εἴη μυστήριον· τῷ βδελυρῷ τούτῳ καὶ κατὰ τῆς ἀληθείας ληττήσαντι, καὶ Ἀπολλινάριον, τὸν τῆς κακίας μύστην, συγκατακρίναντες, ὃς ἄνουν καὶ ἄψυχον τὸν Κύριον ἀνειληφέναι σῶμα δυσσεβῶς ἐξηρεύξατο, ἐντεῦθεν καὶ οὗτος ἀτελῆ τὴν σωτηρίαν ἡμῖν γενέσθαι συλλογιζόμενος. Ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ παρὰ τῶν ἐν τῇ Ἐφεσίων πόλει τὸ πρότερον συναχθέντων ἐπὶ Θεοδοσίου, τοῦ υἱοῦ Ἀρκαδίου, γενομένου ἡμῶν βασιλέως, διακοσίων Θεοφόρων Πατέρων ἐκτεθέντα διδάγματα, ὡς κράτος ἀῤῥαγὲς τῆς εὐσεβείας, ἐπισφραγίζομεν, ἕνα Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ σαρκωθέντα κηρύττοντες, καὶ τὴν αὐτὸν ἀσπόρως τεκοῦσαν ἄχραντον ἀειπάρθενον, κυρίως καὶ κατὰ ἀλήθειαν Θεοτόκον δοξάζοντες· καὶ τὴν ληρώδη τοῦ Νεστορίου διαίρεσιν, ὡς ἀπῳκισμένην θείας μοίρας ἀποδιώκοντες, ἄνθρωπον ἰδικῶς, καὶ Θεόν ἰδικῶς, τὸν ἕνα Χριστὸν δογματίζοντος, καὶ τὴν ἰουδαϊκὴν ἀνανεοῦντος δυσσέβειαν. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν Χαλκηδονέων μητροπόλει ἐπὶ Μαρκιανοῦ, καὶ αὐτοῦ γενομένου ἡμῶν βασιλέως, τῶν ἑξακοσίων τριάκοντα θεοκρίτων Πατέρων στηλογραφηθεῖσαν πίστιν ὀρθοδόξως ἐπικυροῦμεν· ἥτις τὸν ἕνα Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐκ δύο συντεθέντα τῶν φύσεων, καὶ ἐν δύο ταῖς αὐταῖς δοξαζόμενον φύσεσι, μεγαλοφώνως τοῖς πέρασι παραδέδωκε, καὶ Εὐτυχέα τὸν ματαιόφρονα, τὸν δοκήσει τὸ μέγα τῆς οἰκονομίας μυστήριον τελεσθῆναι ἀποφηνάμενον, ὡς ἀποτρόπαιόν τι καὶ μίασμα τῶν ἱερῶν τῆς ἐκκλησίας περιβόλων ἐξήλασε· σὺν αὐτῷ δὲ καὶ Νεστόριον, καὶ Διόσκορον, τὸν μέν, τῆς διαιρέσεως, τὸν δέ, τῆς συγχύσεως ὑπερασπιστήν τε καὶ πρόμαχον, τοὺς ἐκ διαμέτρου τῆς ἀσεβείας πρὸς ἓν ἐκπεπτωκότας ἀπωλείας καὶ ἀθεότητος βάραθρον. Ἀλλά γε καὶ τὰς εὐσεβεῖς φωνὰς τῶν ἑκατὸν ἑξήκοντα πέντε Θεοφόρων Πατέρων, τῶν κατὰ ταύτην τὴν βασιλίδα συναγηγερμένων πόλιν, ἐπὶ Ἰουστιανιανοῦ, τοῦ τῆς εὐσεβοῦς λήξεως γενομένου ἡμῶν βασιλέως, ὡς ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἐξενεχθείσας γινώσκομεν, καὶ τοὺς μεθ᾿ ἡμᾶς ἐκδιδάσκομεν. Οἳ Θεόδωρον τὸν Μοψουεστίας, τὸν Νεστορίου διδάσκαλον, Ὠριγένην τε, καὶ Δίδυμον, καὶ Εὐάγριον, τοὺς τὰς ἑλληνικὰς ἀναπλασαμένους μυθοποιΐας, καὶ σωμάτων τινῶν, καὶ ψυχῶν ἡμῖν περιόδους, καὶ ἀλλοιώσεις ἀναπεμπάσαντας ταῖς τοῦ νοῦ παραφοραῖς τε, καὶ ὀνειρώξεσι, καὶ εἰς τὴν τῶν νεκρῶν δυσσεβῶς ἐμπαροινήσαντας ἀναβίωσιν· τὰ τε γραφέντα παρὰ Θεοδωρήτου κατὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως, καὶ τῶν δώδεκα κεφαλαίων τοῦ μακαρίου Κυρίλλου, καὶ τὴν λεγομένην Ἴβα ἐπιστολήν, συνοδικῶς ἀνεθεμάτισάν τε καὶ ἐβδελύξαντο. Καὶ τὴν ὑπὸ τῆς ἔναγχος συναθροισθείσης κατὰ ταύτην τὴν βασιλίδα πόλιν, ἐπὶ τοῦ ἐν θείᾳ τῇ λήξει γενομένου ἡμῶν βασιλέως Κωνσταντίνου, ἕκτης ἁγίας συνόδου πίστιν, ἣ μειζόνως τὸ κῦρος ἐδέξατο, δι᾿ ὧν ὁ εὐσεβὴς βασιλεύς σφραγίσι τοὺς ταύτης τόμους κατησφαλίσατο, πρὸς τὴν ἐν τῷ παντὶ αἰῶνι ἀσφάλειαν, καὶ αὖθις ὁμολογοῦμεν φυλάττειν ἀπαρεγχείρητον· ἣ δύο φυσικάς θελήσεις, ἤτοι θελήματα, καὶ δύο φυσικὰς ἐνεργείας ἐπὶ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας τοῦ ἑνὸς Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, δοξάζειν ἡμᾶς θεοφιλῶς διεσάφησε· τοὺς τὸ εὐθὲς τῆς ἀληθείας δόγμα παραχαράξαντας, καὶ ἓν θέλημα, καὶ μίαν ἐνέργειαν ἐπὶ τοῦ ἑνὸς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοὺς λαοὺς ἐκδιδάξαντας, τῇ τῆς εὐσεβείας ψήφῳ καταδικάσασα· φαμέν, Θεόδωρον τὸν τῆς Φαράν, Κῦρον τὸν Ἀλεξανδρείας, Ὁνώριον τὸν Ῥώμης, Σέργιον, Πύρρον, Παῦλον, Πέτρον, τοὺς ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ προεδρεύσαντας πόλει, Μακάριον, τὸν γενόμενον τῆς Ἀντιοχέων ἐπίσκοπον, Στέφανον τὸν αὐτοῦ μαθητήν, καὶ τὸν ἄφρονα Πολυχρόνιον· ἐντεῦθεν ἀνέπαφον τηροῦσα τὸ κοινὸν σῶμα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Καὶ συνελόντα φάναι, πάντων τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ διαπρεψάντων ἀνδρῶν, οἳ γεγόνασι φωστῆρες ἐν κόσμῳ, λόγον ζωῆς ἐπέχοντες, τὴν πίστιν κρατεῖν βεβαίαν, καὶ μέχρι συντελείας τοῦ αἰῶνος ἀσάλευτον διαμένειν θεσπίζομεν, καὶ τὰ αὐτῶν θεοπαράδοτα συγγράμματά τε καὶ δόγματα, πάντας ἀποβαλλόμενοί τε, καὶ ἀναθεματίζοντες, οὓς ἀπέβαλον, καὶ ἀνεθεμάτισαν, ὡς τῆς ἀληθείας ἐχθρούς, καὶ κατὰ Θεοῦ φρυαξαμένους κενά, καὶ ἀδικίαν εἰς ὕψος ἐκμελετήσαντας. Εἰ δέ τις τῶν ἁπάντων μὴ τὰ προειρημένα τῆς εὐσεβείας δόγματα κρατοῖ καὶ ἀσπάζοιτο, καὶ οὕτω δοξάζοι τε, καὶ κηρύττοι, ἀλλ᾿ ἐξ ἐναντίας ἰέναι τούτων ἐπιχειροῖ, ἔστω ἀνάθεμα, κατὰ τὸν ἤδη ἐκτεθέντα ὅρον ὑπὸ τῶν προδηλωθέντων ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, καὶ τοῦ χριστιανικοῦ καταλόγου, ὡς ἀλλότριος, ἐξωθείσθω καὶ ἐκπιπτέτω. Ἡμεῖς γὰρ οὔτε προστιθέναι τι, οὔτε μὴν ἀφαιρεῖν, κατὰ τα προορισθέντα, παντελῶς διεγνώκαμεν, ἢ καθ᾿ ὁντιναοῦν δεδυνήμεθα λόγον.
المواضع الموازية
IIВс.1IIIВс.7Карф.1
🔑تسجيل الدخول 📖كتاب الصلوات 🕊صلاة مباشرة 📨أرسل خبرًا 👥الأصدقاء 💬المجموعات رعيتي 🕯الكنيسة الافتراضية 🙏صلوات بالاتفاق 🗓التقويم سير القديسين ✏️التعليم المسيحي 🔔الإشعارات اشتراكاتي 🛍المتجر 💬الدعم