Κανόνας 19
Ότι οι επίσκοποι και οι αρχηγοί των εκκλησιών κηρύττουν τακτικά. ώστε το κήρυγμα να βασίζεται στην Αγία Γραφή, και να το εξηγούν μόνο οι άγιοι πατέρες.
Οι προϊστάμενοι των εκκλησιών πρέπει καθημερινά, και ιδιαίτερα τις Κυριακές, να διδάσκουν σε ολόκληρο τον κλήρο και τον λαό λόγια ευσέβειας, επιλέγοντας από τη Θεία Γραφή σκέψεις και κρίσεις αλήθειας και, επιπλέον, χωρίς να υπερβαίνουν τα ήδη καθιερωμένα όρια ή τις παραδόσεις των θεοφόρων πατέρων. Αν εξεταστεί ο λόγος της Γραφής, ας τον εξηγήσουν σύμφωνα με όσα έχουν προτείνει οι διαφωτιστές και οι δάσκαλοι της Εκκλησίας στα γραπτά τους, και με κανέναν άλλο τρόπο, και ας δοξάζονται καλύτερα με τα γραπτά τους παρά με τη σύνθεση των δικών τους έργων, ώστε αν δεν έχουν επιδεξιότητα σε αυτό, μερικές φορές να μην παρεκκλίνουν από τα οφειλόμενα. Μέσω των διδασκαλιών των προαναφερθέντων πατέρων, οι άνθρωποι λαμβάνουν γνώση τόσο για αντικείμενα που είναι εξαιρετικά και άξια επιλογής, όσο και για επιβλαβή και απαράδεκτα, και ως εκ τούτου αλλάζουν τη ζωή τους προς το καλύτερο και δεν γίνονται θύματα του πάθους της άγνοιας, αλλά, ακολουθώντας τη διδασκαλία, ενθαρρύνουν τον εαυτό τους να απομακρυνθεί από το κακό και από φόβο για τις τιμωρίες που τους απειλούν.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ὅτι δεῖ τοὺς τῶν ἐκκλησιῶν προεστῶτας, ἐν πάσῃ μὲν ἡμέρᾳ, ἐξαιρέτως δὲ ἐν ταῖς Κυριακαῖς, πάντα τὸν κλῆρον καὶ τὸν λαὸν ἐκδιδάσκειν τοὺς τῆς εὐσεβείας λόγους, ἐκ τῆς θείας γραφῆς ἀναλεγομένους τὰ τῆς ἀληθείας νοήματά τε, καὶ κρίματα, καὶ μὴ παρεκβαίνοντας τοὺς ἤδη τεθέντας ὅρους, ἢ τὴν ἐκ τῶν θεοφόρων Πατέρων παράδοσιν. Ἀλλὰ καὶ εἰ γραφικὸς ἀνακινηθείη λόγος, μὴ ἄλλως τοῦτον ἑρμηνευέτωσαν, ἢ ὡς ἂν οἱ τῆς ἐκκλησίας φωστῆρες, καὶ διδάσκαλοι, διὰ τῶν οἰκείων συγγραμμάτων παρέθεντο· καὶ μᾶλλον ἐν τούτοις εὐδοκιμείτωσαν, ἢ λόγους οἰκείους συντάττοντες· ἵνα μή, ἔστιν ὅτε, πρὸς τοῦτο ἀπόρως ἔχοντες, ἀποπίπτοιεν τοῦ προσήκοντος. Διὰ γὰρ τῆς τῶν προειρημένων Πατέρων διδασκαλίας, οἱ λαοὶ ἐν γνώσει γινόμενοι τῶν τε σπουδαίων καὶ αἱρετῶν, καὶ τῶν ἀσυμφόρων καὶ ἀποβλήτων, τὸν βίον μεταῤῥυθμίζουσι πρὸς τὸ βέλτιον, καὶ τῷ τῆς ἀγνοίας οὐχ ἁλίσκονται πάθει, ἀλλὰ προσέχοντες τῇ διδασκαλίᾳ, ἑαυτοὺς πρὸς τὸ μὴ κακῶς παθεῖν παραθήγουσι, καὶ φόβῳ τῶν ἐπηρτημένων τιμωριῶν τὴν σωτηρίαν ἑαυτοῖς ἐξεργάζονται.
Παράλληλα χωρία
Ап.58IВс.2Лаод.19Сард.11Карф.71121123