Kanoni 22
Des蒙脱石关于基督徒的生活方式和彼此关系，包括他们的共餐。
Të vendosësh gjithçka te Zoti dhe të mos jesh skllav i dëshirave të tua është një gjë e madhe. Apostulli Hyjnor thotë: Nëse hani ose pini, bëni gjithçka për lavdinë e Perëndisë (1 Kor. 10:31). Prandaj, Krishti, Perëndia ynë, në Ungjijtë e Tij urdhëroi që të priten fillimet e mëkateve. Sepse Ai jo vetëm e dënon tradhtinë bashkëshortore, por edhe dënon lëvizjen e mendjes drejt kryerjes së tradhtisë bashkëshortore, pasi thotë: Kushdo që e shikon një grua me epsh, tashmë ka shkelur kurorën me të në zemrën e tij (Mateu 5:28). Duke mësuar nga kjo, ne jemi të detyruar të pastrojmë mendimet tona. Në fund të fundit, edhe pse çdo gjë është e lejueshme për mua, jo gjithçka është e dobishme (1 Kor. 10:23), ne mësojmë nga fjala apostolike.
Çdo njeri, për të jetuar, duhet të hajë; dhe për ata që jetojnë në martesë, kanë fëmijë dhe janë në pozitën e laikëve, nuk është e dënueshme që burrat dhe gratë të hanë së bashku; le ta falënderojnë vetëm Atë që jep ushqim. Dhe le të hanë pa shfaqje teatrale, pa këngë satanike, citara dhe melodi të shthurura, kundër të cilave drejtohet mallkimi profetik, duke thënë kështu: “Mjerë ata që pinë verë me qeste dhe qeste, nuk i marrin parasysh veprat e Zotit dhe nuk mendojnë për veprën e duarve të tij” (Is. 5:12). Dhe nëse ka ndonjëherë të tillë mes të krishterëve, le të korrigjohen, dhe nëse nuk korrigjohen, le të hyjnë në fuqi udhëzimet kanunore të paraardhësve tanë kundër tyre. Për sa u përket atyre që kanë një jetë të heshtur dhe të vetmuar, ata që kanë bërë zotim Zotit Zot për të marrë mbi vete zgjedhën monastike, le të ulen të qetë dhe të heshtin. Megjithatë, edhe atyre që kanë zgjedhur jetën priftërore, u ndalohet plotësisht të hanë vetëm me një grua, përveç nëse janë në shoqërinë e burrave dhe grave të devotshme dhe të devotshme, në mënyrë që kjo vakt i përbashkët të çojë në virtyt shpirtëror.
Dhe e njëjta gjë vlen edhe për të afërmit. Nëse ndonjëherë gjatë një udhëtimi ndodh që një murg ose klerik nuk i ka gjërat e nevojshme me vete dhe nga nevoja dëshiron të qëndrojë ose në hotel, ose edhe në shtëpinë e dikujt, ka të drejtë ta bëjë këtë, sepse e detyron nevoja.
Çdo njeri, për të jetuar, duhet të hajë; dhe për ata që jetojnë në martesë, kanë fëmijë dhe janë në pozitën e laikëve, nuk është e dënueshme që burrat dhe gratë të hanë së bashku; le ta falënderojnë vetëm Atë që jep ushqim. Dhe le të hanë pa shfaqje teatrale, pa këngë satanike, citara dhe melodi të shthurura, kundër të cilave drejtohet mallkimi profetik, duke thënë kështu: “Mjerë ata që pinë verë me qeste dhe qeste, nuk i marrin parasysh veprat e Zotit dhe nuk mendojnë për veprën e duarve të tij” (Is. 5:12). Dhe nëse ka ndonjëherë të tillë mes të krishterëve, le të korrigjohen, dhe nëse nuk korrigjohen, le të hyjnë në fuqi udhëzimet kanunore të paraardhësve tanë kundër tyre. Për sa u përket atyre që kanë një jetë të heshtur dhe të vetmuar, ata që kanë bërë zotim Zotit Zot për të marrë mbi vete zgjedhën monastike, le të ulen të qetë dhe të heshtin. Megjithatë, edhe atyre që kanë zgjedhur jetën priftërore, u ndalohet plotësisht të hanë vetëm me një grua, përveç nëse janë në shoqërinë e burrave dhe grave të devotshme dhe të devotshme, në mënyrë që kjo vakt i përbashkët të çojë në virtyt shpirtëror.
Dhe e njëjta gjë vlen edhe për të afërmit. Nëse ndonjëherë gjatë një udhëtimi ndodh që një murg ose klerik nuk i ka gjërat e nevojshme me vete dhe nga nevoja dëshiron të qëndrojë ose në hotel, ose edhe në shtëpinë e dikujt, ka të drejtë ta bëjë këtë, sepse e detyron nevoja.
Origjinali greqisht
Θεῷ μὲν τὸ πᾶν ἀνατίθεσθαι, καὶ οὐ τοῖς ἰδίοις θελήμασι δουλοῦσθαι, μέγα χρῆμα τυγχάνει. Εἴτε γὰρ ἐσθίετε, εἴτε πίνετε, ὁ θεῖος Ἀπόστολός φησι, πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε. Χριστὸς δὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις αὐτοῦ, τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων ἐκκόπτειν προστέταχεν· οὐ γὰρ ἡ μοιχεία μόνον παρ᾿ αὐτοῦ κολάζεται, ἀλλὰ καὶ ἡ κίνησις τοῦ λογισμοῦ πρὸς τὴν τῆς μοιχείας ἐγχείρησιν κατακέκριται· λέγοντος αὐτοῦ· Ὁ ἐμβλέψας γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. Ἔνθεν οὖν μαθητευθέντες, λογισμούς ὀφείλομεν καθαιρεῖν. Εἰ γὰρ καὶ πάντα ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει, ὡς ἐξ ἀποστολικῆς φωνῆς διδασκόμεθα. Ἐπανάγκες οὖν ἐστι παντὶ ἀνδρὶ διὰ τὸ ζῆν ἐσθίειν. Καὶ οἷς μὲν ὁ βίος ἐστὶ γάμου, καὶ τέκνων, καὶ λαϊκῆς διαθέσεως, ἀναμίξ ἐσθίειν ἄνδρας καὶ γυναῖκας, τῶν ἀδιαβλήτων ἐστί, μόνον τῷ διδόντι τροφὴν τὴν εὐχαριστίαν προσάγοντας· μὴ μετά τινων θυμελικῶν ἐπιτηδευμάτων, εἴτουν σατανικῶν ᾀσμάτων, κιθαρῶν τε, καὶ πορνικῶν λυγισμάτων, οἷς ἐπέρχεται ἡ προφητικὴ ἀρά, οὑτωσὶ λέγουσα· Οὐαὶ οἱ μετὰ κιθάρας, καὶ ψαλτηρίου, τὸν οἶνον πίνοντες, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι, καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι. Καὶ εἴπου ποτὲ εἶεν τοιοῦτοι ἐν τοῖς Χριστιανοῖς, διορθούσθωσαν· εἰ δὲ μή γε, κρατείτωσαν ἐπ᾿ αὐτοῖς τὰ παρὰ τῶν πρὸ ἡμῶν κανονικῶς ἐκτεθέντα. Οἷς δὲ ὁ βίος ἐστίν ἡσύχιος καὶ μονότροπος, ὁ συνταξάμενος Κυρίῳ τῷ Θεῷ ζυγὸν μονήρη ἆραι, καθίσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσει. Ἀλλὰ μὴν καὶ τοῖς ἱερατικὸν ἐκλεξαμένοις βίον, οὐδόλως ἔξεστι κατ᾿ ἰδίαν γυναιξὶ συνεσθίειν, εἰ μή που μετά τινων θεοφόβων καὶ εὐλαβῶν ἀνδρῶν, καὶ γυναικῶν· ἵνα καὶ αὐτὴ ἡ συνεστίασις πρὸς κατόρθωσιν πνευματικὴν ἀπάγῃ. Καὶ ἐπὶ συγγενῶν δὲ τὸ αὐτὸ ποιείτω. Εἰ δὲ καὶ αὖθις ἐν ὁδοιπορίᾳ συμβῂ τὰ τῆς ἀναγκαίας χρείας μὴ ἐπιφέρεσθαι μοναχόν, ἢ ἱερατικὸν ἄνδρα, καὶ διὰ τὸ ἀναγκαῖον καταλῦσαι βούλεται, εἴτε ἐν πανδοχείῳ, εἴτε ἐν οἴκῳ τινός, ἄδειαν ἔχειν αὐτὸν τοῦτο ποιεῖν, ὡς τῆς χρείας κατεπειγούσης, μόνον μετ᾿ εὐλαβείας.
Vendet paralele
Ап.424354IВс.3Трул.5474862VIIВс.1820Анкир.19Лаод.24Карф.4060Вас.88