Kanon 6
O wyborze biskupa, o ustanowieniu metropolity i o tym, że biskupów nie powinno się powoływać w miejscowościach słabo zaludnionych.
Jeśli zdarzy się, że w jednym regionie metropolitalnym, gdzie jest wielu biskupów, zostanie tylko jeden biskup, a on przez zaniedbanie nie chce przyjść i zgodzić się na intronizację biskupów, a zgromadzeni zaczną prosić o intronizację biskupa, którego żądają, to temu pozostałemu biskupowi należy najpierw przypomnieć poprzez komunikaty od egzarchy obszaru metropolitalnego (mam na myśli biskupa obszaru metropolitalnego), że lud żąda, aby dał im pasterza. Uważamy, że warto poczekać na jego przybycie. Jeśli nawet po pisemnej prośbie nie przyjdzie i nie odpowie, musi się wydarzyć coś, co zaspokoi życzenia ludu. Aby mianować biskupa obszaru metropolitalnego, należy zwrócić się do biskupów z sąsiedniego obszaru metropolitalnego. Niedopuszczalne jest mianowanie biskupa do wsi lub małego miasteczka, gdzie wystarczy jeden prezbiter. Nie ma potrzeby umieszczać tam biskupów, aby nie zaniedbać imienia i władzy biskupa. Ale biskupi obszaru metropolitalnego, jak powiedziałem wcześniej, muszą mianować biskupów w tych miastach, w których przebywali wcześniej.
Jeżeli okaże się, że jakieś miasto zwiększy liczbę mieszkańców tak bardzo, że zostanie uznane za godne biskupstwa, niech je otrzyma.
Jeżeli okaże się, że jakieś miasto zwiększy liczbę mieszkańców tak bardzo, że zostanie uznane za godne biskupstwa, niech je otrzyma.
Oryginał grecki
Ὅσιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Ἐὰν συμβῇ ἐν μιᾷ ἐπαρχίᾳ, ἐν ᾗ πλεῖστοι ἐπίσκοποι τυγχάνουσιν, ἕνα ἐπίσκοπον ἀπομεῖναι, κἀκεῖνος κατά τινα ἀμέλειαν μὴ βουληθῇ συνελθεῖν καὶ συναινέσαι τῇ καταστάσει τῶν ἐπισκόπων, τὰ δὲ πλήθη συναθροισθέντα παρακαλοῖεν γίνεσθαι τὴν κατάστασιν τοῦ παρ᾽ αὐτῶν ἐπιζητούμενου ἐπισκόπου, χρὴ πρότερον ἐκεῖνον τὸν ἐναπομείναντα ἐπίσκοπον ὑπομιμνήσκεσθαι διὰ γραμμάτων τοῦ ἐξάρχου τῆς ἐπαρχίας, (λέγω δὴ τοῦ ἐπισκόπου τῆς μητροπόλεως), ὅτι ἀξιοῖ τὰ πλήθη ποιμένα αὐτοῖς δοθῆναι· ἡγοῦμαι καλῶς ἔχειν καὶ τοῦτον ἐκδέχεσθαι, ἵνα παραγένηται. Εἰ δὲ μὴ διὰ γραμμάτων ἀξιωθεὶς παραγένηται, μήτε μὴν ἀντιγράφοι, τὸ ἱκανὸν τῇ βουλήσει τοῦ πλήθους χρὴ γενέσθαι. Χρὴ δὲ μετακαλεῖσθαι καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς πλησιοχώρου ἐπαρχίας ἐπισκόπους, πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ τῆς μητροπόλεως ἐπισκόπου. Μὴ ἐξεῖναι δὲ ἁπλῶς καθιστᾷν ἐπίσκοπον ἐν κώμῃ τινὶ ἢ βραχείᾳ πόλει, ᾗ τινι καὶ εἷς μόνος πρεσβύτερος ἐπαρκεῖ· οὐκ ἀναγκαῖον γὰρ ἐπισκόπους ἐκεῖσε καθίστασθαι, ἵνα μὴ κατευτελίζηται τὸ τοῦ ἐπισκόπου ὄνομα καὶ ἡ αὐθεντία. Ἀλλ᾽ οἱ τῆς ἐπαρχίας, ὡς προεῖπον, ἐπίσκοποι ἐν ταύταις ταῖς πόλεσι καθιστᾷν ἐπισκόπους ὀφείλουσιν, ἔνθα καὶ πρότερον ἐτύγχανον γεγονότες ἐπίσκοποι. Εἰ δὲ εὑρίσκοιτο οὕτω πληθύνουσά τις ἐν πολλῷ ἀριθμῷ λαοῦ πόλις, ὡς ἀξίαν αὐτὴν καὶ ἐπισκοπῆς νομίζεσθαι, λαμβανέτω. Εἰ πᾶσιν ἀρέσκει τοῦτο; Ἀπεκρίναντο πάντες· Ἀρέσκει.
Miejsca równoległe
Ап.1IВс.4Антиох.1619Лаод.1257Карф.5356