Κανόνας 2
Αν κάποιος επίσκοπος δικαιολογήσει τη μετάθεσή του σε άλλη επισκοπή (βλ. τον προηγούμενο Κανόνα) με τη φανταστική έκφραση της λαϊκής βούλησης, τότε θα στερηθεί τη θεία κοινωνία ακόμη και στο νεκροκρέβατό του.
Αν κάποιος αποδειχτεί τόσο τρελός ή αυθάδης που αποφασίσει να δικαιολογηθεί για τέτοια πράγματα υποστηρίζοντας ότι του παραδόθηκαν επιστολές από τον κόσμο, τότε είναι προφανές ότι άλλοι, λίγοι στον αριθμό, δωροδοκούμενοι με αμοιβές και χρήματα, θα μπορούσαν να προκαλέσουν εξεγέρσεις στην Εκκλησία, θέλοντας δήθεν να τον έχουν επίσκοπο. Επομένως, πιστεύουμε ότι τέτοια τεχνάσματα και τεχνάσματα θα πρέπει να τιμωρούνται αποφασιστικά, ώστε κανένα από αυτά, ακόμη και στο θάνατο, να μην τιμηθεί με την εκκλησιαστική κοινωνία, έστω και ισότιμα με τους λαϊκούς.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ὅσιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Εἰ δέ τις τοιοῦτος εὑρίσκοιτο μανιώδης ἢ τολμηρός, ὡς περὶ τῶν τοιούτων δόξαι τινὰ φέρειν παραίτησιν, διαβεβαιούμενον ἀπὸ τοῦ πλήθους ἑαυτὸν κεκομίσθαι γράμματα, δῆλόν ἐστιν, ὀλίγους τινὰς δεδυνῆσθαι, μισθῷ καὶ τιμήματι διαφθαρέντας, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ στασιάζειν, ὡς δῆθεν τὸν αὐτὸν ἔχειν ἐπίσκοπον ἀξιοῦντας. Καθάπαξ οὖν τὰς τοιαύτας ῥᾳδιουργίας καὶ τέχνας οὐ δεκτέας, ἀλλὰ μᾶλλον κολαστέας εἶναι νομίζω, ὥστε μηδένα τοιοῦτον μηδὲ ἐν τῷ τέλει λαϊκῆς γοῦν ἀξιοῦσθαι κοινωνίας. Εἰ τοίνυν ἀρέσκει ἡ γνώμη αὕτη, ἀποκρίνασθε. Ἀπεκρίναντο· Τὰ λεχθέντα ἤρεσεν.
Παράλληλα χωρία
Ап.14IВс.15IVВс.5Трул.20Антиох.13161821Сард.117Карф.48