القانون 2
إذا برر الأسقف نقله إلى أبرشية أخرى (انظر القاعدة السابقة) بتعبير وهمي عن إرادة الشعب، فهو محروم من المناولة المقدسة حتى وهو على فراش الموت.
إذا تبين أن شخصًا مجنونًا أو وقحًا لدرجة أنه قرر تبرير مثل هذه الأشياء من خلال الادعاء بأن رسائل من الناس قد سلمت إليه، فمن الواضح أن آخرين، قليلي العدد، الذين يتم رشوتهم بالمكافآت والمال، يمكن أن يسببوا تمردات في الكنيسة، بدعوى رغبتهم في تعيينه أسقفًا. لذلك، نعتقد أن مثل هذه الحيل والحيل يجب أن تُعاقب بشكل حاسم، بحيث لا يتم تكريم أي منهم، حتى عند الموت، بالتواصل مع الكنيسة، حتى على قدم المساواة مع العلمانيين.
الأصل اليوناني
Ὅσιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Εἰ δέ τις τοιοῦτος εὑρίσκοιτο μανιώδης ἢ τολμηρός, ὡς περὶ τῶν τοιούτων δόξαι τινὰ φέρειν παραίτησιν, διαβεβαιούμενον ἀπὸ τοῦ πλήθους ἑαυτὸν κεκομίσθαι γράμματα, δῆλόν ἐστιν, ὀλίγους τινὰς δεδυνῆσθαι, μισθῷ καὶ τιμήματι διαφθαρέντας, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ στασιάζειν, ὡς δῆθεν τὸν αὐτὸν ἔχειν ἐπίσκοπον ἀξιοῦντας. Καθάπαξ οὖν τὰς τοιαύτας ῥᾳδιουργίας καὶ τέχνας οὐ δεκτέας, ἀλλὰ μᾶλλον κολαστέας εἶναι νομίζω, ὥστε μηδένα τοιοῦτον μηδὲ ἐν τῷ τέλει λαϊκῆς γοῦν ἀξιοῦσθαι κοινωνίας. Εἰ τοίνυν ἀρέσκει ἡ γνώμη αὕτη, ἀποκρίνασθε. Ἀπεκρίναντο· Τὰ λεχθέντα ἤρεσεν.
المواضع الموازية
Ап.14IВс.15IVВс.5Трул.20Антиох.13161821Сард.117Карф.48