Κανόνας 19
Κατά των επισκόπων που παραβίασαν τα διατάγματα 7, 8 και 9 αυτού του συμβουλίου.
Αυτοί οι σωτήριοι, δικαιολογημένοι και αρμόδιοι ορισμοί της ιερατικής μας αξιοπρέπειας, ευάρεστοι στον Θεό και στους ανθρώπους, δεν θα μπορέσουν να διατηρήσουν το νόημα και τη δύναμή τους εάν οι αποφάσεις που λαμβάνονται δεν συνοδεύονται από εκφοβισμό. Γιατί εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε ότι συχνά, λόγω της αναίσχυνσης λίγων, το θείο και ευλαβέστατο όνομα της ιεροσύνης έχει κατακριθεί. Αν λοιπόν κάποιος, προσπαθώντας να ευχαριστήσει την υπερηφάνεια και την αλαζονεία περισσότερο από τον Θεό, τολμήσει να κάνει κάτι διαφορετικό από ό,τι αποφάσισε ο καθένας, ας γνωρίζει από εδώ και πέρα ότι υποχρεώνεται να λογοδοτήσει για έγκλημα και χάνει την τιμή και την αξιοπρέπεια του επισκόπου.
Ελληνικό πρωτότυπο
Γαυδέντιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Ταῦτα σωτηριωδῶς καὶ ἀκολούθως ὁρισθέντα, καὶ πρεπόντως τῇ ἐπιτιμίᾳ ἡμῶν τῶν ἱερέων, καὶ Θεῷ ἀρέσαντα καὶ ἀνθρώποις, τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἰσχὺν ἑαυτῶν κατασχεῖν οὐ δυνήσονται, ἐὰν μὴ καὶ φόβος ταῖς ἐξενεχθείσαις ἀποφάσεσιν ἀκολουθήσῃ· ἴσμεν γὰρ καὶ αὐτοί, πλεονάκις διὰ τὴν ὀλίγων ἀναισχυντίαν τὸ θεῖον καὶ σεβασμιώτατον ὄνομα τῆς ἱερωσύνης εἰς κατάγνωσιν ἐληλυθέναι. Εἰ τοίνυν τις παρὰ τὰ πᾶσι δόξαντα τολμῆσοι, σπουδάζων τύφῳ μᾶλλον καὶ ἀλαζονείᾳ, ἢ τῷ Θεῷ ἀρέσαι, ἕτερόν τι διαπράξασθαι, ἤδη γινωσκέτω ἐγκλήματι ἀπολογίας ἑαυτὸν ὑπεύθυνον καθίστασθαι, καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ ἀξίωμα τῆς ἐπισκοπῆς ἀποβάλλειν. Ἅπαντες ἀπεκρίναντο· Πρέπει καὶ ἀρέσκει ἡμῖν ἡ τοιαύτη γνώμη.[1]
Παράλληλα χωρία
Антиох.11Сард.7Карф.104106