Κανόνας 14

Εάν ο επίσκοπος αποδειχθεί θυμωμένος (κάτι που δεν πρέπει να συμβαίνει σε έναν τέτοιο σύζυγο) και, ξαφνικά αγανακτισμένος με τον πρεσβύτερο ή τον διάκονο, θέλει να πετάξει τον έναν ή τον άλλον έξω από την Εκκλησία, πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε ένα τέτοιο άτομο να μην καταδικαστεί αμέσως και να στερηθεί της κοινωνίας. Ας έχει όμως ο εκδιωχθείς το δικαίωμα να καταφύγει στον μητροπολίτη της ίδιας μητροπολιτικής περιφέρειας. Εάν ο επίσκοπος της μητροπόλεως απουσιάζει, ας απευθυνθεί σε έναν γειτονικό επίσκοπο και ας ζητήσει να εξετάσει την περίπτωσή του με προσοχή, γιατί όσοι ζητούν δεν πρέπει να μείνουν χωρίς επίβλεψη. Αλλά και αυτός ο επίσκοπος που δικαίως ή άδικα του στέρησε την αξιοπρέπειά του πρέπει να υπομείνει αυτάρεσκα το γεγονός ότι το θέμα εξετάζεται και είθε η ετυμηγορία του είτε να επιβεβαιωθεί είτε να διορθωθεί. Ένα άτομο που εξοστρακίστηκε δεν πρέπει να απαιτεί επικοινωνία για τον εαυτό του έως ότου επιλυθεί η υπόθεση, έως ότου εξεταστούν προσεκτικά και αξιόπιστα όλες οι περιστάσεις. Αν κάποιοι από τους κληρικούς, έχοντας συγκεντρωθεί, βλέπουν έπαρση και αλαζονεία στον αφορισμένο, τότε (καθώς δεν πρέπει να γίνεται ανεκτό το θράσος και το άδικο παράπονο) πρέπει να τον νουθετούν με πολύ αυστηρά και αυστηρά λόγια για να διατηρήσουν ταπεινοφροσύνη και υπακοή σε αυτόν που διατάζει. Άλλωστε, όπως ο επίσκοπος πρέπει να δείχνει ειλικρινή αγάπη και στοργή στους λειτουργούς του, με τον ίδιο τρόπο και οι υπηρέτες πρέπει να εκτελούν απροσδόκητα πράξεις υπηρεσίας στους επισκόπους.