Κανόνας 11
Ότι ένας επίσκοπος δεν πρέπει να εγκαταλείψει την επισκοπή του και να μετακομίσει σε άλλη για να κηρύξει και ή να υπηρετήσει. Ταυτόχρονα, η περίοδος πιθανής αφορισμού από τον άμβωνα είναι παρόμοια με εκείνη που καθιερώθηκε προηγουμένως για τους λαϊκούς: όχι περισσότερες από τρεις Κυριακές για τρεις εβδομάδες.
Στην περίπτωση που ένας επίσκοπος μετακομίζει από τη μια πόλη στην άλλη ή από τη μια επισκοπική περιοχή στην άλλη, δουλεύοντας για ματαιοδοξία και για δικό του έπαινο ή από ζήλο για την πίστη, και θέλει να περάσει πολύ καιρό εκεί, και ο επίσκοπος αυτής της πόλης είναι ανειδίκευτος στη διδασκαλία, αποφασίζουμε ότι ο πρώτος δεν πρέπει να παραμελεί τον δεύτερο και να μην απογοητεύει τον ντόπιο πολύ συχνά. επίσκοπος. Γιατί αυτό συνήθως γίνεται λόγος αναταραχής, και ο επίσκοπος επιδιώκει με τέτοια πονηριά να καταπατήσει την έδρα κάποιου άλλου και να την αρπάξει, χωρίς να διστάσει να αποφασίσει να αφήσει την Εκκλησία που του εμπιστεύτηκε και να μετακομίσει σε άλλη. Άρα, πρέπει να καθοριστεί χρόνος για αυτό (αφού η μη λήψη επισκόπου θεωρείται απάνθρωπη και κακή πράξη). Θυμηθείτε πώς στο παρελθόν αποφάσισαν οι πατέρες μας: εάν ένας λαϊκός, ενώ παραμένει στην πόλη, δεν έρθει στη συνάντηση τρεις Κυριακές μέσα σε 3 εβδομάδες, θα αποκλειστεί από την κοινωνία. Άρα, αν αυτό αποφασιστεί για τους λαϊκούς, τότε δεν είναι σωστό, δεν είναι σωστό και δεν είναι χρήσιμο για έναν επίσκοπο, αν δεν έχει επείγουσα ανάγκη ή δύσκολη υπόθεση, να λείπει από την Εκκλησία του για πολύ καιρό και να στεναχωρεί τους ανθρώπους που του εμπιστεύονται.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ὅσιος ἐπίσκοπος, εἶπεν· Καὶ τοῦτο δὲ ὁρίσαι ὀφείλομεν, ἵνα ἐπίσκοπος, ὅταν ἐξ ἑτέρας πόλεως παραγίνηται εἰς ἑτέραν πόλιν, ἢ ἀπὸ ἑτέρας ἐπαρχίας εἰς ἑτέραν ἐπαρχίαν, κόμπου χάριν ἐγκωμίοις οἰκείοις ὑπηρετούμενος, ἢ θρησκείας καθοσιώσει, καὶ πλείονα χρόνον βούλοιτο διάγειν, καὶ μὴ ὁ τῆς πόλεως ἐκείνης ἐπίσκοπος ἔμπειρος ᾖ διδασκαλίας, μὴ καταφρονῇ ἐκείνου, καὶ συνεχέστερον ὁμιλῇ, καταισχύνειν καὶ κατευτελίζειν τὸ πρόσωπον τοῦ αὐτόθι ἐπισκόπου σπουδάζων· αὕτη γὰρ ἡ πρόφασις εἴωθε ταράχους ποιεῖν· καὶ ἐκ τῆς τοιαύτης πανουργίας τὴν ἀλλοτρίαν καθέδραν ἑαυτῷ προμνηστεύεσθαι καὶ παρασπᾶσθαι σπουδάζῃ, μὴ διστάζων τὴν αὐτῷ παραδοθεῖσαν ἐκκλησίαν καταλιμπάνειν, καὶ εἰς ἑτέραν μεθίστασθαι. Ὁριστέον τοίνυν ἐπὶ τούτῳ χρόνον, ἐπειδὴ καὶ τὸ μὴ ὑποδέχεσθαι ἐπίσκοπον τῶν ἀπανθρώπων καὶ σκαιῶν εἶναι νενόμισται. Μέμνησθε δὲ ἐν τῷ προάγοντι χρόνῳ τοὺς Πατέρας ἡμῶν κεκρικέναι, ἵνα, εἴ τις λαϊκὸς ἐν πόλει διάγων τρεῖς Κυριακὰς ἡμέρας ἐν τρισὶν ἑβδομάσι μὴ συνέρχοιτο, ἀποκινοῖτο τῆς κοινωνίας. Εἰ τοίνυν περὶ τῶν λαϊκῶν τοῦτο τεθέσπισται, οὐ χρή, οὐδὲ πρέπει, ἀλλ᾽ οὐδὲ συμφέρει ἐπίσκοπον, εἰ μηδεμίαν βαρυτέραν ἀνάγκην ἔχοι, ἢ πρᾶγμα δυσχερές, ἐπὶ πλεῖστον ἀπολείπεσθαι τῆς ἑαυτοῦ ἐκκλησίας, καὶ λυπεῖν τὸν ἐμπεπιστευμένον αὐτῷ λαόν. Ἅπαντες οἱ ἐπίσκοποι εἰρήκασι· Καὶ ταύτην τὴν γνώμην σφόδρα εἶναι πρεπωδεστάτην ὁριζόμεθα.
Παράλληλα χωρία
Ап.814153335IВс.815IVВс.5Трул.206680Антиох.213161821Сард.11217Карф.48Двукр.16