القانون 8
عن قبول نافثيان في الكنيسة.
أما بالنسبة لأولئك الذين كانوا يسمون أنفسهم أبرياء، ولكنهم ينضمون إلى الكنيسة الكاثوليكية الرسولية، فقد قرر المجمع المقدس الكبير أن يبقوا في الإكليروس بعد وضع الأيدي عليهم. ولكن عليهم أولاً أن يعترفوا كتابيًا بأنهم يتفقون مع عقائد الكنيسة الكاثوليكية الرسولية وسيتبعونها، أي أنهم سيكونون على شركة مع كل من المتزوجين الثانيين والذين سقطوا أثناء الاضطهاد، والذين تم تحديد الوقت لهم وتم تحديد الأجل، حتى يتبعوا عقائد الكنيسة الكاثوليكية في كل شيء. لذلك، حيث - في القرى أو المدن - يجد جميع رجال الدين أنفسهم مرسومين منهم فقط، فليبقوا في نفس الرتبة. فإذا انضم البعض حيث يوجد أسقف للكنيسة الكاثوليكية، فمن الواضح أن أسقف الكنيسة سيكون له كرامة أسقفية، ومن يسمى أسقفًا بين المدعوين الأطهار تكون له كرامة كهنوتية، إلا إذا رغب الأسقف أن يشارك في كرامة اسم الأسقف.
إذا كان هذا لا يرضيه، فليجد له مكانًا، إما رئيسًا للشوريات، أو قسًا، حتى يظهر في كل شيء أنه عضو في رجال الدين، ولكن حتى لا يكون هناك أسقفان في المدينة.
إذا كان هذا لا يرضيه، فليجد له مكانًا، إما رئيسًا للشوريات، أو قسًا، حتى يظهر في كل شيء أنه عضو في رجال الدين، ولكن حتى لا يكون هناك أسقفان في المدينة.
الأصل اليوناني
Περὶ τῶν ὀνομαζόντων μὲν ἑαυτοὺς Καθαρούς ποτε, προσερχομένων δὲ τῇ καθολικῇ καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία, ἔδοξε τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ συνόδῳ, ὥστε χειροθετουμένους αὐτούς, μένειν οὕτως ἐν τῷ κλήρῳ. Πρὸ πάντων δὲ τοῦτο ὁμολογῆσαι αὐτοὺς ἐγγράφως προσήκει, ὅτι συνθήσονται καὶ ἀκολουθήσουσι τοῖς τῆς καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς ἐκκλησίας δόγμασι· τοὐτέστι καὶ διγάμοις κοινωνεῖν, καὶ τοῖς ἐν τῷ διωγμῷ παραπεπτωκόσιν, ἐφ᾿ ὧν καὶ χρόνος τέτακται, καὶ καιρὸς ὥρισται· ὥστε αὐτοὺς ἀκολουθεῖν ἐν πᾶσι τοῖς δόγμασι τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας. Ἔνθα μὲν οὖν πάντες, εἴτε ἐν κώμαις, εἴτε ἐν πόλεσιν, αὐτοὶ μόνοι εὑρίσκοιντο χειροτονηθέντες, οἱ εὑρισκόμενοι ἐν τῷ κλήρῳ, ἔσονται ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι. Εἰ δὲ τοῦ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας ἐπισκόπου, ἢ πρεσβυτέρου ὄντος, προσέρχονταί τινες, πρόδηλον, ὡς ὁ μὲν ἐπίσκοπος τῆς ἐκκλησίας ἕξει τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐπισκόπου· ὁ δὲ ὀνομαζόμενος παρὰ τοῖς λεγομένοις Καθαροῖς ἐπίσκοπος, τήν τοῦ πρεσβυτέρου τιμὴν ἕξει· πλὴν εἰ μὴ ἄρα δοκοίῃ τῷ ἐπισκόπῳ, τῆς τιμῆς τοῦ ὀνόματος αὐτὸν μετέχειν. Εἰ δὲ τοῦτο αὐτῷ μὴ ἀρέσκοι, ἐπινοήσει τόπον ἢ χωρεπισκόπου, ἢ πρεσβυτέρου, ὑπὲρ τοῦ ἐν τῷ κλήρῳ ὅλως δοκεῖν εἶναι· ἵνα μὴ ἐν τῇ πόλει δύο ἐπίσκοποι ὦσιν.