Kanon 2
O niedopuszczalności mianowania neofitów na prezbiterów i biskupów.
Ponieważ z konieczności lub z innych pobudek ludzkich wiele uczyniono wbrew prawu Kościoła, aby osoby, które niedawno przyjęły wiarę po pogańskim życiu i przez krótki czas były katechumenami, były natychmiast przyprowadzane do chrzcielnicy duchowej i po przyjęciu chrztu wywyższane do biskupstwa lub prezbiterium, uważa się za rzecz dobrą, aby w przyszłości nic takiego się nie wydarzyło, ponieważ katechumen potrzebuje czasu, a po chrzcie - jeszcze większy test. Pismo Apostolskie bowiem jasno mówi: Nie może być jednym z nowo nawróconych, aby nie nabrał pychy i nie wpadł w potępienie diabła (1 Tym. 3:6) i wpadł w jego sidła. Jeśli z biegiem czasu odkryje się u takiej osoby jakiś grzech duchowy i zostanie on zdemaskowany przez dwóch lub trzech świadków, wówczas nie będzie mógł służyć. A tym, którzy postępują wbrew temu, jak ci, którzy ośmielają się przeciwstawiać wielkiemu Soborowi, grozi niebezpieczeństwo wydalenia z duchowieństwa.
Oryginał grecki
Ἐπειδὴ πολλά, ἤτοι ὑπὸ ἀνάγκης, ἢ ἄλλως ἐπειγομένων τῶν ἀνθρώπων, ἐγένετο παρὰ τὸν κανόνα τὸν ἐκκλησιαστικόν, ὥστε ἀνθρώπους ἀπὸ ἐθνικοῦ βίου ἄρτι προσελθόντας τῇ πίστει, καὶ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ κατηχηθέντας, εὐθὺς ἐπὶ τὸ πνευματικὸν λουτρὸν ἄγειν, καὶ ἅμα τῷ βαπτισθῆναι προάγειν εἰς ἐπισκοπήν, ἢ εἰς πρεσβυτέριον, καλῶς ἔδοξεν ἔχειν, τοῦ λοιποῦ μηδὲν τοιοῦτο γίνεσθαι· καὶ γὰρ καὶ χρόνου δεῖ τῷ κατηχουμένω, καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα, δοκιμασίας πλείονος. Σαφὲς γὰρ τὸ ἀποστολικὸν γράμμα, τὸ λέγον· Μὴ νεόφυτον, ἵνα μὴ τυφωθεὶς εἰς κρῖμα ἐμπέσῃ, καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου. Εἰ δέ, προϊόντος τοῦ χρόνου, ψυχικόν τι ἁμάρτημα εὑρεθείη περὶ τὸ πρόσωπον, καὶ ἐλέγχοιτο ὑπὸ δύο, ἢ τριῶν μαρτύρων, πεπαύσθω ὁ τοιοῦτος τοῦ κλήρου. Ὁ δὲ παρὰ ταῦτα ποιῶν, ὡς ὑπεναντία τῇ μεγάλῃ συνόδῳ θρασυνόμενος, αὐτὸς κινδυνεύσει περὶ τὸν κλῆρον.
Miejsca równoległe
Ап.617580IВс.9Неокес.910Лаод.3Сард.10Двукр.17Вас.89Григ.Нисск.1