Κανόνας 12
Περί αφορισμού από την κοινωνία (έως 13 ετών) για όσους επιστρέφουν στη στρατιωτική θητεία (απαιτούμενη παραίτηση).
Εκείνοι που κλήθηκαν κατά χάρη έδειξαν την πρώτη ορμή ζήλου και άφησαν στην άκρη τις στρατιωτικές τους ζώνες και μετά επέστρεφαν σαν σκυλιά στον εμετό τους (έτσι που κάποιοι χρησιμοποίησαν και ασήμι και με ευεργετήματα πέτυχαν να συμπεριληφθούν ξανά στο στρατό), μετά από τρία χρόνια ακρόασης, άφησε να πέσουν δέκα χρόνια. Σε σχέση όμως με όλους αυτούς θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η διάθεση και ο τρόπος μετανοίας τους. Δηλαδή: όσοι αποδεικνύουν τη μεταστροφή τους με φόβο, δάκρυα, υπομονή και καλές πράξεις -με πράξη και όχι με την εμφάνιση- ας συμμετάσχουν, αφού συμπληρώσουν ορισμένο χρόνο ακοής, στις προσευχές, όπως πρέπει. Ταυτόχρονα, επιτρέπεται στον επίσκοπο να τους συμπεριφέρεται πιο φιλανθρωπικά. Όσοι όμως έμειναν αδιάφοροι και θεωρούσαν ότι η εξωτερική είσοδος στην Εκκλησία τους αρκούσε για να προσηλυτίσουν, ας κάνουν συνέχεια μετάνοια.
Ελληνικό πρωτότυπο
Οἱ δὲ προσκληθέντες μὲν ὑπὸ τῆς χάριτος, καὶ τὴν πρώτην ὁρμὴν ἐνδειξάμενοι, καὶ ἀποθέμενοι τὰς ζώνας, μετὰ δὲ ταῦτα ἐπὶ τὸν οἰκεῖον ἔμετον ἀναδραμόντες, ὡς κύνες, ὡς τινάς καὶ ἀργύρια προέσθαι, καὶ βενεφικίοις κατορθῶσαι τὸ ἀναστρατεύσασθαι· οὗτοι δέκα ἔτη ὑποπιπτέτωσαν, μετὰ τὸν τῆς τριετοῦς ἀκροάσεως χρόνον. Ἐφ᾿ ἅπασι δὲ τούτοις, προσήκει ἐξετάζειν τὴν προαίρεσιν καὶ τὸ εἶδος τῆς μετανοίας. Ὅσοι μὲν γὰρ φόβῳ, καὶ δάκρυσι, καὶ ὑπομονῇ, καὶ ἀγαθοεργίαις, τὴν ἐπιοτροφὴν ἔργῳ, καὶ οὐ σχήματι, ἐπιδείκνυνται, οὗτοι πληρώσαντες τὸν χρόνον τὸν ὡρισμένον τῆς ἀκροάσεως, εἰκότως τῶν εὐχῶν κοινωνήσουσι, μετὰ τοῦ ἐξεῖναι τῷ ἐπισκόπῳ καὶ φιλανθρωπότερόν τι περὶ αὐτῶν βουλεύσασθαι. Ὅσοι δὲ ἀδιαφόρως ἤνεγκαν, καὶ τὸ σχῆμα τοῦ εἰσιέναι εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀρκεῖν ἑαυτοῖς ἡγήσαντο πρὸς τὴν ἐπιστροφήν, ἐξ ἅπαντος πληρούτωσαν τὸν χρόνον.
Παράλληλα χωρία
Ап.6883IВс.111314Трул.102Анкир.421Лаод.219Карф.23Григ.Неок.211Петра2Вас.37374758184Григ.Нисск.2