Kanon 91
O ekskomunice od komunikacji z resztą biskupów tego jednego z nich, który przyjmuje od biskupa bazowego jakiegokolwiek mnicha bez pisma wydalającego (urlopu) w celu wpisania go do swego duchowieństwa lub mianowania opatem jednego ze swoich klasztorów.
Było to wygodne: jeśli biskup przyjmie kogoś z zagranicznego klasztoru i będzie chciał go wynieść na duchowieństwo lub mianować opatem swego klasztoru, to niech w takim przypadku zostanie pozbawiony kontaktu z resztą i poprzestanie na porozumiewaniu się tylko ze swoim ludem, a mianowany nie pozostanie ani duchownym, ani opatem.
Oryginał grecki
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ἐάν τις ἀπὸ ἀλλότριου μοναστηρίου ὑποδέξηταί τινα, καὶ πρὸς κλήρωσιν προαγαγεῖν ἐθελήσοι, ἢ τοῦ ἰδίου μοναστηρίου ἡγούμενον καταστήσοι, ὁ τοῦτο ποιῶν ἐπίσκοπος ἀπὸ τῆς τῶν λοιπῶν κοινωνίας χωριζόμενος, τῇ τοῦ ἰδίου λαοῦ κοινωνίᾳ ἀρκεσθῇ μόνῃ· ἐκεῖνος δέ, μηδὲ κληρικός, μηδὲ ἡγούμενος ἐπιμείνῃ.[1]
Miejsca równoległe
Ап.141516IВс.1516IVВс.410Трул.171820VIIВс.1921Антиох.321Сард.1131516Карф.5490Двукр.2