Canon 91
Sobre el excomunión de aquel obispo que reciba a algún monje sin una licencia del obispo competente para incorporarlo en su clero o nombrarle abad de uno de sus monasterios, apartándose así de la comunión con los demás obispos.
Era conveniente: si un obispo acepta a alguien de un monasterio extranjero y quiere promoverlo al clero o nombrarlo abad de su monasterio, que, si lo hace, quede privado de comunicación con los demás y se contente con comunicarse sólo con su propia gente, y el nombrado no seguirá siendo ni clérigo ni abad.
Original griego
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ἐάν τις ἀπὸ ἀλλότριου μοναστηρίου ὑποδέξηταί τινα, καὶ πρὸς κλήρωσιν προαγαγεῖν ἐθελήσοι, ἢ τοῦ ἰδίου μοναστηρίου ἡγούμενον καταστήσοι, ὁ τοῦτο ποιῶν ἐπίσκοπος ἀπὸ τῆς τῶν λοιπῶν κοινωνίας χωριζόμενος, τῇ τοῦ ἰδίου λαοῦ κοινωνίᾳ ἀρκεσθῇ μόνῃ· ἐκεῖνος δέ, μηδὲ κληρικός, μηδὲ ἡγούμενος ἐπιμείνῃ.[1]
Lugares paralelos
Ап.141516IВс.1516IVВс.410Трул.171820VIIВс.1921Антиох.321Сард.1131516Карф.5490Двукр.2