Kanon 7
O celowości prezbiterów, aby ekskomunikowani ludzie bliscy śmierci byli dopuszczeni za błogosławieństwem biskupa.
Jeśli ktoś, znajdując się w niebezpieczeństwie, prosi o pojednanie z ołtarzem świętym pod nieobecność biskupa, wówczas prezbiter, jak powinien, powinien zapytać o to biskupa, a następnie swoim poleceniem pojednać osobę znajdującą się w niebezpieczeństwie.
Oryginał grecki
Αὐρήλιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Ἐάν τις ἐν κινδύνῳ καθεστώς, αἱτησῃ ἑαυτὸν καταλλαγῆναι τοῖς ἱεροῖς θυσιαστηρίοις, τοῦ ἐπισκόπου ἀπόντος, ὀφείλει εἰκότως ὁ πρεσβύτερος ἐρωτῆσαι τὸν ἐπίσκοπον, καὶ οὕτω τὸν ἐν κινδύνῳ καταλλάξαι κατὰ τὴν ἐκείνου παραγγελίαν· τοῦτο δὲ τὸ πρᾶγμα ὀφείλομεν σωτηριώδει βουλῇ κυρῶσαι. Ἀπὸ πάντων τῶν ἐπισκόπων ἐλέχθη· Ἀρέσκει ὅπερ ἡ ὑμετέρα ἁγιωσύνη ἀναγκαίως ἡμᾶς ὠφελῆσαι κατηξίωσεν.
Miejsca równoległe
Ап.52IВс.1113Анкир.622Неокес.2Карф.43Вас.73Григ.Нисск.2