Κανόνας 68
Για το ενδεχόμενο εισδοχής δονατιστών κληρικών στους κληρικούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Όσοι βαφτίστηκαν από τους Δονατιστές σε βρεφική ηλικία, όταν δεν μπορούσαν ακόμη να γνωρίσουν την καταστροφή του λάθους τους, αλλά όταν έφτασαν σε μια ηλικία ικανή για συλλογισμό, ήξεραν την αλήθεια και αηδιάζονταν από τη διαφθορά τους, είθε να γίνουν δεκτοί στην Καθολική Εκκλησία του Θεού, διαδεδομένη σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με την αρχαία ιεροτελεστία - με την τοποθέτηση των χεριών. Δεν θα έπρεπε, με το πρόσχημα της πλάνης τους, να εμποδίζονται να εισέλθουν στον κλήρο, αν, αφού πίστευαν, αναγνώρισαν την αληθινή Εκκλησία ως δική τους και, έχοντας πιστέψει στον Χριστό σε αυτήν, δέχτηκαν τα μυστήρια της Τριάδας, τα οποία, είναι απολύτως σαφές, είναι όλα αληθινά, άγια και θεία και στα οποία βασίζεται όλη η ελπίδα της ψυχής.
Αν και η βιαστική αυθάδεια των αιρετικών πασχίζει, στο όνομα της αλήθειας, να διδάξει ξεδιάντροπα κάποια αντίθετα μυστήρια, αλλά επειδή τα μυστήρια είναι απλά, όπως διδάσκει ο άγιος Απόστολος, λέγοντας: ένας είναι ο Κύριος, μια πίστη, ένα βάπτισμα (Εφεσ. 4:5) και είναι αδύνατο να επαναλάβουμε αυτό που πρέπει να διδαχθεί μια φορά, ας γίνει με το όνομα αυτό. αποδεκτή στη μία Εκκλησία, η οποία, όπως λέγεται, είναι το περιστέρι και η μόνη μητέρα των Χριστιανών (βλ. Άσμα 6:8). Στην Εκκλησία όλα τα μυστήρια, αιώνια και ζωοποιά, γίνονται δεκτά για σωτηρία, αλλά σε όσους παραμένουν στην αίρεση επιφέρουν μεγάλη καταδίκη και τιμωρία, γι' αυτό αυτό που στην πραγματικότητα έπρεπε να γίνει φωτεινός σύντροφός τους στην αιώνια ζωή, κατά λάθος θα τους οδηγήσει σε μεγαλύτερο σκοτάδι και καταδίκη. Αυτό ακριβώς διέφυγαν κάποιοι και, έχοντας μάθει την ύψιστη αλήθεια της κοινής μητέρας Εκκλησίας, από αγάπη για την αλήθεια, πίστεψαν σε όλα τα ιερά μυστήρια και τα δέχτηκαν. Τέτοιοι άνθρωποι, όταν αποδειχθεί η καλή τους ζωή, αναμφίβολα θα επιτραπεί να εισέλθουν στον κλήρο για να διακονήσουν τα Ιερά Μυστήρια, ειδικά που σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες δεν υπάρχει κανείς που να μην συμφωνεί με αυτό. Αν κάποιος κλήρος από τους οπαδούς της Δονατιανής διδασκαλίας θέλει να έρθει κοντά μας με τον λαό του και στα πτυχία του, από αγάπη για τιμή, δίνοντας συμβουλές για τη ζωή και κρατώντας τον μαζί του για σωτηρία, τότε το ζήτημα αυτό, πιστεύουμε, θα πρέπει να διευκρινιστεί λεπτομερέστερα όταν οι προαναφερθέντες αδελφοί εκφράσουν τη γνώμη τους - ώστε στην πιο συνετή συνάντησή μας να τους επιβεβαιώσουν. αυτό το θέμα. Και αρκούμαστε στο γεγονός ότι, αν θέλουν, μόνο σε σχέση με τους βαπτισμένους σε βρεφική ηλικία, συμφωνούν με την απόφασή μας να χειροτονήσουμε τέτοιους.
Αν και η βιαστική αυθάδεια των αιρετικών πασχίζει, στο όνομα της αλήθειας, να διδάξει ξεδιάντροπα κάποια αντίθετα μυστήρια, αλλά επειδή τα μυστήρια είναι απλά, όπως διδάσκει ο άγιος Απόστολος, λέγοντας: ένας είναι ο Κύριος, μια πίστη, ένα βάπτισμα (Εφεσ. 4:5) και είναι αδύνατο να επαναλάβουμε αυτό που πρέπει να διδαχθεί μια φορά, ας γίνει με το όνομα αυτό. αποδεκτή στη μία Εκκλησία, η οποία, όπως λέγεται, είναι το περιστέρι και η μόνη μητέρα των Χριστιανών (βλ. Άσμα 6:8). Στην Εκκλησία όλα τα μυστήρια, αιώνια και ζωοποιά, γίνονται δεκτά για σωτηρία, αλλά σε όσους παραμένουν στην αίρεση επιφέρουν μεγάλη καταδίκη και τιμωρία, γι' αυτό αυτό που στην πραγματικότητα έπρεπε να γίνει φωτεινός σύντροφός τους στην αιώνια ζωή, κατά λάθος θα τους οδηγήσει σε μεγαλύτερο σκοτάδι και καταδίκη. Αυτό ακριβώς διέφυγαν κάποιοι και, έχοντας μάθει την ύψιστη αλήθεια της κοινής μητέρας Εκκλησίας, από αγάπη για την αλήθεια, πίστεψαν σε όλα τα ιερά μυστήρια και τα δέχτηκαν. Τέτοιοι άνθρωποι, όταν αποδειχθεί η καλή τους ζωή, αναμφίβολα θα επιτραπεί να εισέλθουν στον κλήρο για να διακονήσουν τα Ιερά Μυστήρια, ειδικά που σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες δεν υπάρχει κανείς που να μην συμφωνεί με αυτό. Αν κάποιος κλήρος από τους οπαδούς της Δονατιανής διδασκαλίας θέλει να έρθει κοντά μας με τον λαό του και στα πτυχία του, από αγάπη για τιμή, δίνοντας συμβουλές για τη ζωή και κρατώντας τον μαζί του για σωτηρία, τότε το ζήτημα αυτό, πιστεύουμε, θα πρέπει να διευκρινιστεί λεπτομερέστερα όταν οι προαναφερθέντες αδελφοί εκφράσουν τη γνώμη τους - ώστε στην πιο συνετή συνάντησή μας να τους επιβεβαιώσουν. αυτό το θέμα. Και αρκούμαστε στο γεγονός ότι, αν θέλουν, μόνο σε σχέση με τους βαπτισμένους σε βρεφική ηλικία, συμφωνούν με την απόφασή μας να χειροτονήσουμε τέτοιους.
Ελληνικό πρωτότυπο
Διὸ ἐπειδὴ ἐν τῇ ἀνωτέρω συνόδῳ ὁρισθὲν μέμνηται ἅμα ἐμοὶ ἡ ὑμετέρα ὁμοψυχία, ὥστε τοὺς παρὰ τοῖς Δονατισταῖς μικροὺς βαπτιζομένους, καὶ μηδέπω δυναμένους γινώσκειν τῆς πλάνης αὐτῶν τὸν ὄλεθρον, μετὰ τὸ εἰς κεῖραν λογισμοῦ δεκτικὴν παραγενέσθαι, ἐπιγνωσθείσης τῆς ἀληθείας, τὴν φαυλότητα ἐκείνων βδελυττομένους*, πρὸς τὴν καθολικήν τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν, τὴν ἀνὰ πάντα τὸν κόσμον διακεχυμένην, τάξει ἀρχαίᾳ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν ἀναδεχθῆναι τοὺς τοιούτους ἐκ τοῦ τῆς πλάνης ὀνόματος μὴ ὀφείλειν ἐμποδίζεσθαι εἰς τάξιν κληρώσεως, ὁπόταν τὴν ἀληθινὴν ἐκκλησίαν ἰδίαν ἑαυτῶν ἐλογίσαντο τῇ πίστει προσερχόμενοι, καὶ ἐν αὐτῇ τῷ Χριστῷ πιστεύσαντες, τῆς Τριάδος τὰ ἁγιάσματα ὑπεδέξαντο· ἅτινα πάντα ἀληθῆ καὶ ἅγια καὶ θεῖα εἶναι δῆλόν ἐστι, καὶ ἐν τούτοις πᾶσαν τὴν τῆς ψυχῆς ἐλπίδα ὑπάρχειν. Κἂν εἰ τὰ μάλιστα οὖν καὶ ἡ τῶν αἱρετικῶν προληφθεῖσα τόλμα, τῷ ὀνόματι τῆς ἀληθείας ἐναντιούμενά τινα παραδιδόναι προπετεύεται, ταῦτα ἐπειδὴ ἁπλᾶ εἰσιν, ὡς διδάσκει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος λέγων, Εἷς Θεός, μία πίστις, ἓν βάπτισμα· καὶ τὸ ὀφεῖλον προσάπαξ δίδοσθαι, ἐπαναληφθῆναι οὐκ ἔξεστιν, ἀναθεματιζομένου τοῦ τῆς πλάνης ὀνόματος, διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῆς χειρὸς ἀναδεχθῶσιν εἰς τὴν μίαν ἐκκλησίαν, τήν, ὡς εἴρηται, περιστεράν, καὶ μόνην μητέρα τῶν Χριστιανῶν, ἐν ᾗ πάντα τὰ ἁγιάσματα σωτηριωδῶς αἰώνια καὶ ζωτικὰ παριλαμβάνονται· ἅτινα τοῖς ἐπιμένουσιν ἐν τῇ αἱρέσει, μεγάλην τῇς καταδίκης τὴν τιμωρίαν πορίζουσιν, ἵνα, ὅπερ ἦν αὐτοῖς ἐν τῇ ἀληθείᾳ πρὸς τὴν αἰώνιον ζωὴν ἀκολουθητέον φωτεινότερον, τοῦτο γένηται αὐτοῖς ἐν τῇ πλάνῃ σκοτεινότερον καὶ πλέον καταδεδικασμένον· ὅπερ τινὲς ἔφυγον, καὶ τῆς ἐκκλησίας τῆς καθολικῆς μητρὸς τὰ εὐθύτατα ἐπιγνόντες, πάντα ἐκεῖνα τὰ ἅγια μυστήρια φίλτρῳ τῆς ἀληθείας ἐπίστευσαν καὶ ὑπεδέξαντο. Τοῖς οὖν τοιούτοις, ὅταν δοκιμὴ χρηστοῦ βίου προσέλθῃ, ἀναμφιβόλως καὶ κλῆρος πρὸς ὑπουργίαν τῶν ἁγίων προσκυρωθήσεται· καὶ μάλιστα ἐν τῇ τοσαύτῃ τῶν πραγμάτων ἀνάγκῃ, οὐδείς ἐστιν ὁ μὴ τοῦτο παραχωρῶν. Εἰ δέ τινες τοῦ αὐτοῦ δόγματος κληρικοί, μετὰ τοῦ πλήθους καὶ τῶν τιμῶν αὐτῶν πρὸς ἡμᾶς ἐλθεῖν ποθήσουσιν, οἵτινες τῷ ἔρωτι τῆς τιμῆς συμβουλεύουσι πρὸς ζωήν, καὶ κατέχουσι πρὸς σωτηρίαν, ἀλλὰ τοῦτο καταλειπτέον κρίνω τῇ μείζονι κατανοήσει, ψηφισομένων τῶν προλεχθέντων ἀδελφῶν, ἵνα τῇ συνετωτέρᾳ αὐτῶν βουλῇ τῆς ἡμετέρας ἀναφορᾶς τὸν λόγον διαγνῶσι, καὶ ἡμᾶς βεβαιῶσαι καταξιώσωσιν εἰς τὸ ὀφεῖλον περὶ τούτου τοῦ πράγματος παρ᾽ ἡμῶν τυπωθῆναι. Μόνον δὲ περὶ τῶν ἐν νηπιότητι βαπτισθέντων ἀρκούμεθα, ἵνα, εἰ ἀρέσκει αὐτοῖς, τῇ ἡμετέρᾳ συναινέσωσι προαιρέσει περὶ τοῦ χειροτονεῖσθαι τούτους. Πάντα τοίνυν ἃ ἀνωτέρω συνηγάγομεν παρὰ τοῖς ἁγιωτάτοις ἐπισκόποις, πρακτέα εἶναι δικαιοῖ ἅμα ἐμοὶ ἡ ἔντιμος ὑμῶν ἀδελφότης.[1]
Παράλληλα χωρία
Ап.464768IВс.8IIВс.7Трул.95Карф.47666768699192939499117118119124