Kanon 57
O możliwości wyświęcania na duchowieństwo osób ochrzczonych przez donatystów w wieku nieświadomym.
Postanowiono zapytać naszych braci i współpracowników Syrycjusza i Symplicjana jedynie o dzieci ochrzczone przez donatystów, czy to, czego nie uczynili z własnej woli, błąd rodziców, nie stanie się przeszkodą w ich wyniesieniu do służby ołtarza świętego, gdy z nastawieniem zbawczym zwrócą się do Kościoła Bożego.
Oryginał grecki
Ἥρεσεν, ἵνα ἐρωτήσωμεν τοὺς ἀδελφοὺς καὶ συνιερεῖς ἡμῶν Σιρίκιον καὶ Σιμπλικιανόν, περὶ μόνων τῶν νηπίων τῶν παρὰ τοῖς Δονατισταῖς βαπτιζομένων, μήπως τοῦτο, ὅπερ οἰκείᾳ προθέσει οὐκ ἐποίησαν, τῇ τῶν γονέων πλάνῃ ἐμποδίσῃ αὐτοῖς πρὸς τὸ μὴ προκόπτειν εἰς ὑπουργίαν τοῦ ἁγίου θυσιαστηρίου, ὅταν πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν σωτηριώδει προθέσει ἐπιστρέψωσι.[1]