Правило 52
За моќта на епископот да го определува времето на покајанието на покајаните, според разликата и степенот на нивните гревови. Дека презвитерот може да го ослободи покајниот грешник само во случај на крајна потреба и во отсуство на епископот. Фактот дека големите грешници, по истекот на времето што им е одредено за покајание, јавно добиваат прошка пред црковните порти.
Времето на покајание за оние кои се каат, во зависност од видот на гревовите, се одредува со одлука на епископите. Презвитерот, без знаење на епископот, не треба да му дозволи на покајникот, освен ако тоа не е принудено во отсуство на епископот. Ако делото на покајникот, без разлика кој е тој, е јавно и познато на сите, вознемирувајќи ја целата Црква, тогаш треба да ја ставите раката врз него пред да влезете во храмот.
Грчки изворник
Ὥστε τοῖς μετανοοῦσι, κατὰ τὴν τῶν ἁμαρτημάτων διαφοράν, τῇ τῶν ἐπισκόπων κρίσει τὰς μετανοίας ἐν καιρῷ ψηφίζεσθαι· πρεσβύτερος δὲ παρὰ τὴν γνώμην τοῦ ἐπισκόπου, μὴ καταλλάσσῃ μετανοοῦντα, εἰ μὴ δ᾽ ἂν ἀνάγκης συνωθούσης ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τοῦ ἐπισκόπου· οὗ τινος δήποτε δὲ μετανοοῦντος, εἰ πούβλικον καὶ τεθρυλλημένον ἐστὶ τὸ ἔγκλημα, τὸ σύμπασαν τὴν ἐκκλησίαν κινοῦν, πρὸ τῆς ἁψῖδος τούτῳ ἡ χείρ ἐπιτεθῇ.[1]
Паралелни места
Ап.52IВс.1113Трул.102Анкир.622Неокес.2Карф.6Вас.73Григ.Нисск.2