Κανόνας 52
Περί της εξουσίας του επισκόπου να καθορίζει τον χρόνο της μετανοίας των μετανοούντων, ανάλογα με τη διαφορά και τον βαθμό των αμαρτιών τους. Ότι ο πρεσβύτερος μπορεί να απελευθερώσει έναν μετανοημένο αμαρτωλό μόνο σε περίπτωση άκρας ανάγκης και απουσία του επισκόπου. Ότι οι μεγάλοι αμαρτωλοί, μετά την εκπνοή του καθορισμένου χρόνου μετανοίας τους, λαμβάνουν συγχώρεση δημόσια μπροστά στις πύλες της εκκλησίας.
Ο χρόνος της μετανοίας για όσους μετανοούν, ανάλογα με το είδος των αμαρτιών, ορίζεται με απόφαση των επισκόπων. Ο πρεσβύτερος, εν αγνοία του επισκόπου, δεν θα πρέπει να επιτρέπει στον μετανοούντα, εκτός αν αναγκαστεί εν απουσία του επισκόπου. Εάν το έγκλημα του μετανοούντος, όποιος κι αν είναι, είναι δημόσιο και γνωστό σε όλους, ενοχλώντας ολόκληρη την Εκκλησία, τότε θα πρέπει να βάλετε το χέρι σας πάνω του πριν μπείτε στο ναό.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ὥστε τοῖς μετανοοῦσι, κατὰ τὴν τῶν ἁμαρτημάτων διαφοράν, τῇ τῶν ἐπισκόπων κρίσει τὰς μετανοίας ἐν καιρῷ ψηφίζεσθαι· πρεσβύτερος δὲ παρὰ τὴν γνώμην τοῦ ἐπισκόπου, μὴ καταλλάσσῃ μετανοοῦντα, εἰ μὴ δ᾽ ἂν ἀνάγκης συνωθούσης ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τοῦ ἐπισκόπου· οὗ τινος δήποτε δὲ μετανοοῦντος, εἰ πούβλικον καὶ τεθρυλλημένον ἐστὶ τὸ ἔγκλημα, τὸ σύμπασαν τὴν ἐκκλησίαν κινοῦν, πρὸ τῆς ἁψῖδος τούτῳ ἡ χείρ ἐπιτεθῇ.[1]
Παράλληλα χωρία
Ап.52IВс.1113Трул.102Анкир.622Неокес.2Карф.6Вас.73Григ.Нисск.2