Κανόνας 38
Ότι κάθε κληρικός που καταδικάζεται από το πρώτο δικαστήριο πρέπει να παραμένει υπό την ποινή που του επιβλήθηκε από το πρώτο δικαστήριο έως ότου το ανώτατο δικαστήριο τον απαλλάξει από αυτή την ποινή.
Ήταν βούληση ολόκληρου του Συμβουλίου: εάν κάποιος που αφορίστηκε από την κοινωνία λόγω δικής του αμέλειας, είτε είναι επίσκοπος είτε οποιοσδήποτε κληρικός, τολμήσει να κοινωνήσει κατά την αφορισμό του πριν ακουστεί, τότε πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει εκδώσει ένοχη ετυμηγορία για τον εαυτό του.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ὁμοίως ἤρεσε συμπάσῃ τῇ συνόδῳ, ἵνα, ὁ διὰ ῥαθυμίαν αὐτοῦ ἀπὸ κοινωνίας γενόμενος, εἴτε ἐπίσκοπος, εἴτε οἱοσδήποτε κληρικός, ἐὰν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀκοινωνησίας αὐτοῦ, πρὸ τοῦ ἀκουσθῆναι, εἰς κοινωνίαν τολμήσῃ, αὐτὸς καθ᾽ ἑαυτοῦ τῆς καταδίκης τὴν ψῆφον ἐξενηνοχέναι κριθῇ.[1]
Παράλληλα χωρία
Ап.28IВс.5IIВс.6IVВс.29Антиох.41215Сард.314Карф.1965Вас.88