Kanon 37
O ekskomunice ze wspólnoty kościelnej skazanych duchownych, którzy zwrócą się do tronu rzymskiego.
Postanowiono: jeśli prezbiterzy, diakoni i inne duchowieństwo niższego szczebla będą skarżyć się na sądy swoich biskupów w związku z toczącymi się przez nich sporami sądowymi, niech biskupi sąsiedzi ich wysłuchają, a spory między nimi, za zgodą własnego biskupa, rozstrzygać będą zaproszeni przez nich biskupi. Dlatego też, jeśli chcą odwołać się od decyzji tych sędziów, niech odwołują się nie do sądów po drugiej stronie morza, ale do sądów nadrzędnych swoich regionów metropolitalnych, co było wielokrotnie ustalane dla biskupów. A tych, którzy zwracają się do sądów po drugiej stronie morza, nikt w Afryce nie przyjmuje do wspólnoty.
Oryginał grecki
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα οἱ πρεσβύτεροι, καὶ οἱ διάκονοι, καὶ οἱ λοιποὶ κατώτεροι κληρικοί, ἐν αἷς ἔχουσιν αἰτίαις, ἐὰν τὰ δικαστήρια μέμφωνται τῶν ἰδίων ἐπισκόπων, οἱ γείτονες ἐπίσκοποι ἀκροάσωνται αὐτῶν, καὶ μετὰ συναινέσεως τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, τὰ μεταξὺ αὐτῶν διαθῶσιν οἱ προσκαλούμενοι παρ᾽ αὐτῶν ἐπίσκοποι. Διό, εἰ καὶ περὶ αὐτῶν ἔκκλητον παρέχειν νομίσωσι, μὴ ἐκκαλέσωνται εἰς τὰ πέραν τῆς θαλάσσης δικαστήρια, ἀλλὰ πρὸς τοὺς πρωτεύοντας τῶν ἰδίων ἐπαρχιῶν, ὡς καὶ περὶ τῶν ἐπισκόπων πολλάκις ὥρισται. Οἱ δὲ πρὸς περαματικὰ δικαστήρια διεκκαλούμενοι, παρ᾽ οὐδενὸς ἐν τῇ Ἀφρικῇ δεχθῶσιν κοινωνίαν.[1]
Miejsca równoległe
IIВс.6IVВс.9Антиох.4Карф.10111214152023105125