Kanon 2
O nienaruszalności zachowania wiary przedstawionej przez Ojców Świętych.
Woli Boże, na tym świętem zebraniu najpierw powinno być wyznane jednogłosne wyznanie wiary kościelnej, przekazane do nas przez ojców. Następnie, z zgody każdego i wszystkich razem, należy zachować kościelski porządek.
Aby upewnić się, że myśli nasze braci i współepiskopów, którzy zostali niedawno poświęceni, należy dodać to, co przyjęliśmy od ojców jako stanowiące niezmienną przepisowość: święcie trzymamy moudrość dotyczącą jedności Trójcy Świętej, tzn. Ojca i Syna oraz Świętego Ducha, jedności, która nie ma żadnego poznawalnego różnorodzenia, a jak nauczyliśmy się, tak będziemy nauczać i lud Boży.
Aby upewnić się, że myśli nasze braci i współepiskopów, którzy zostali niedawno poświęceni, należy dodać to, co przyjęliśmy od ojców jako stanowiące niezmienną przepisowość: święcie trzymamy moudrość dotyczącą jedności Trójcy Świętej, tzn. Ojca i Syna oraz Świętego Ducha, jedności, która nie ma żadnego poznawalnego różnorodzenia, a jak nauczyliśmy się, tak będziemy nauczać i lud Boży.
Oryginał grecki
Σύμπασα ἡ σύνοδος εἶπε· Θέλοντος τοῦ Θεοῦ, ἴσῃ ὁμολογίᾳ ἡ ἐκκλησιαστικὴ πίστις, ἡ δι᾽ ἡμῶν παραδιδομένη, ἐν ταύτῃ τῇ ἐνδόξῳ συνελεύσει πρωτοτύπως ὁμολογητέα ἐστίν· ἔπειτα ἡ ἐκκλησιαστικὴ τάξις, μετὰ συναινέσεως ἑκάστου, καὶ ὁμοῦ πάντων, φυλακτέα ἐστί. Πρὸς βεβαιωτέας δὲ τὰς τῶν ἀδελφῶν καὶ συνεπισκόπων ἡμῶν τῶν ἔναγχος χειροτονηθέντων διανοίας, ταῦτα δεῖ προσθεῖναι, ἃ παρὰ τῶν Πατέρων βεβαίᾳ διατυπώσει παρελάβομεν, ὥστε τῆς Τριάδος, τουτέστι τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν ἑνότητα, τὴν μηδεμίαν ἔχειν διαφορὰν γινωσκομένην, ἣν ταῖς ἡμετέραις διανοίαις ἐγκαθιερωθεῖσαν κατέχομεν· καὶ καθὼς ἐμάθομεν, οὕτω τοὺς λαοὺς τοῦ Θεοῦ διδάξομεν. Ὁμοίως ἀπὸ πάντων τῶν ἐπισκόπων τῶν ἔναγχος προαχθέντων ἐλέγχθη φανερῶς· Οὕτω δεχόμεθα, οὕτω κατέχομεν, οὕτω διδάσκομεν, τῇ πίστει τῇ εὐαγγελικῇ ἅμα τῇ ὑμετέρα διδασκαλίᾳ ἑπόμενοι.
Miejsca równoległe
IIВс.1IIIВс.7Трул.1