Kanon 28

Jeśli którykolwiek z biskupów zostanie oskarżony, niech oskarżyciel przedstawi sprawę przed pierwszeństwującymi w tej samej dziedzinie, a oskarżony nie będzie odjęty communio, chyba że po otrzymaniu wiadomości z convocacją do odpowiedzi przed wybranymi sądami nie pojawi się w ustalonym dniu, a konkretnie w ciągu miesiąca od dnia odebrania tych wiadomości. Jeśli jednak poda on prawdziwe i przekonujące powody, które uniemożliwiają mu pojawienie się do obrony przed osuniętymi przeciwko niemu zarzutami, niech ma prawo do obrony w ciągu jeszcze jednego miesiąca, a po upływie dwóch miesięcy niech jest odjęty communio, póki nie udowodni swej niewinności. Jeśli nie chce pojawić się nawet na ogólnej rocznej konferencji biskupów, aby przynajmniej tam jego sprawę do końca rozstrzygnięto, będzie uznany za wyrok osądzenia przeciwko sobie. W tym czasie, gdy jest odjęty communio, niech pozostanie oddalony zarówno z kościoła, jak i z parafii. Osobiście oskarżyciela nie wolno odjąć communia, jeśli nie ucieknie ani się ukryje podczas rozpatrywania sprawy. Jeśli jednak oskarżyciel gdziekolwiek uciegnie lub ukryje się, niech sam jest odjęty communio, a biskup w communio zostanie znowu przywrócony. Osobiście oskarżyciela pozostaje możliwość podania oskarżenia w tej sprawie, jeśli będzie mógł udowodnić w ustalonym terminie, że nie pojawił się nie dlatego, że chciał tego uniknąć, ale że nie mógł to zrobić. Zwykle jednak, jeśli w trakcie rozpatrywania sprawy biskupami osoba oskarżyciela zostanie opuściła, nie jest dopuszczona do oskarżenia, chyba że zechce rozstrzygnąć sprawę osobistą, a nie kościelną.