Правило 147
За чувањето на тајната на исповед од страна на свештениците, што се изразува во лишување од значење на сведочењето на епископот во случај кога тој ќе каже дека некој му признал кривично дело што тој го сторил, а што тој не сака да го признае.
Дека епископот кој незаконски екскомуницирал некого за грев што му го признал насамо, самиот мора да биде лишен од заедништво со други епископи до покајание.
Било погодно: ако епископот каже дека некој му го признал злосторството приватно, а тој го негира, нека не го смета владиката за навреда што само нему не му се верува. Ако каже дека од збунетост на совеста не сака да биде во заедница со оној што негира, тогаш додека екскомуницираниот не биде прифатен во заедница од неговиот епископ, нека не се причестуваат другите епископи со истиот тој епископ, па бискупот подобро да се пази против некого да го каже она што не може да го потврди со докази пред другите.
Грчки изворник
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ἐάν ποτε ἐπίσκοπος λέγῃ τινὰ αὐτῷ μόνῳ τὸ ἴδιον ἔγκλημα ὁμολογῆσαι, καὶ ἐκεῖνος ἀρνῆται, μὴ λογίσηται ὁ ἐπίσκοπος εἰς ἰδίαν ὕβριν συντείνειν, ὅτι αὐτὸς μόνος οὐ πιστεύεται, εἰ καὶ τῷ σκινδαλμῷ τῆς ἰδίας συνειδήσεως λέγει μὴ θέλειν ἑαυτὸν κοινωνεῖν τῷ ἀρνουμένῳ.[1]
Паралелни места
Ап.75Карф.131Ап.1216283275IВс.5VIIВс.4Антиох.420Сард.131415Карф.910112029132