კანონი 145
რომ თუ ვინმე ერთდროულად რამდენიმე საჩივარს შეიტანს სასულიერო პირის წინააღმდეგ და მათგან პირველს უარყოფენ, მაშინ ბრალდებულს სხვა საჩივრის შეტანის უფლება არ უნდა ჰქონდეს.
მოსახერხებელი იყო: ყოველთვის, როცა ბრალდებულები სასულიერო პირებს უამრავ ბრალდებას უყენებდნენ, თუ რომელიმე მათგანი, რომელიც პირველ რიგში იყო მიჩნეული, ვერ დადასტურდა, ამის შემდეგ სხვა ბრალდებების დამატების უფლებას არ აძლევდნენ.
ბერძნული დედანი
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ὁσακισδήποτε κληρικοῖς ἀπὸ κατηγορῶν πολλὰ ἐγκλήματα ὑποβάλλονται, καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν, περὶ οὗ πρῶτον ἐπράχθη, ἀποδειχθῆναι οὐκ ἠδυνήθη, πρὸς τὰ λοιπὰ μετὰ ταύτα μὴ προσδεχθῶσι.[1]
პარალელური ადგილები
Ап.74IIВс.6IVВс.921Карф.81930128129