Kanon 144
O zakazie przyjmowania skarg na duchownych od aktorów, od osób noszących plamę hańby (hańby); od heretyków i pogan.
Угодно было не допускать к обвинению никаких рабов и собственных вольноотпущенников и всех тех, кого не допускают к обвинению в преступлениях гражданские законы; а также всех, на ком лежит пятно бесчестия, т. е. актеров и лиц, преданных безнравственности; также еретиков, или язычников, или иудеев. Однако всем, кому отказано в праве на такое обвинение, не должно отказывать в праве обвинять по своим собственным делам.
Oryginał grecki
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα πάντες οἱ δοῦλοι, καὶ οἱ ἴδιοι ἀπελεύθεροι εἰς κατηγορίαν μὴ προσδεχθῶσι· καὶ πάντες οὓς πρὸς κατηγορητέα ἐγκλήματα οἱ δημόσιοι νόμοι οὐ προσδέχονται· πάντες ἔτι μὴν οἱ τοῖς τῆς ἀτιμίας σπίλοις ἐῤῥαντισμένοι, τουτέστι μῖμοι, καὶ ὅσα ταῖς αἰσχρότησιν ὑποβέβληνται πρόσωπα· αἱρετικοὶ ἔτι μήν, εἴτε Ἕλληνες, εἴτε Ἰουδαῖοι· πλὴν ὅμως πᾶσιν, οἷς ἡ τοιαύτη κατηγορία ἀρνεῖται, ἐν ταῖς ἰδίαις αἰτίαις τὴν τοῦ κατηγορεῖν ἄδειαν μὴ ὀφείλειν ἀρνεῖσθαι.[1]
Miejsca równoległe
Ап.74IIВс.6IVВс.921Карф.862128130