კანონი 143
საეკლესიო ზიარებიდან განკვეთილთა (სასულიერო და საერო პირთა) სასულიერო პირების მიმართ საჩივრის მიღების აკრძალვის შესახებ.
ყველას ეს სურდა: ვინაიდან წინა საბჭოს დადგენილებებში იყო განსაზღვრული პირები, რომლებსაც არ უნდა მიეცეთ უფლება სასულიერო პირების ბრალდება, მაგრამ არ იყო დაკონკრეტებული, რომელი კონკრეტული პირი არ უნდა დაიშვას, ჩვენ განვსაზღვრავთ, რომ ის, ვინც ზიარებას მოკლებულია, ჯერ კიდევ ამ განკვეთაშია, სასულიერო თუ ერისკაცს, სურს გახდეს ბრალმდებელი.
ბერძნული დედანი
Ἤρεσε τοίνυν πᾶσιν, ἐπειδὴ τοῖς ἀνωτέροις τῶν συνόδων ψηφίσμασι περὶ προσώπων κληρικῶν, τῶν ὀφειλόντων εἰς κατηγορίαν προσδεχθῆναι ὡρίσθη, καὶ οὐκ ἐπεξεργάσθη, ποῖα πρόσωπα μὴ προσδεχθῶσι, διὰ τοῦτο ὁρίζομεν τοῦτον ὀρθῶς πρὸς κατηγορίαν μὴ εἰσδέχεσθαι, ὅστις μετὰ τὸ ἀπὸ κοινωνίας γενέσθαι, ἐν αὐτῷ ἔτι τῷ ἀφορισμῷ ὑπάρχει, εἴτε κληρικὸς εἴη, εἴτε λαϊκὸς ὁ κατηγορῆσαι βουλόμενος.[1]
პარალელური ადგილები
Ап.74IIВс.6IVВс.921Карф.81930129130